Η Marilyn Monroe υπήρξε αναμφίβολα ένα εμβληματικό σύμβολο του κινηματογράφου, ωστόσο η δημόσια εικόνα της συχνά επισκίαζε την πιο ανθρώπινη πλευρά της: εκείνη μιας γυναίκας που διατηρούσε ουσιαστικές και βαθιές φιλίες. Μέσα από το ντοκιμαντέρ του BBC Radio 4, που τιτλοφορείται “Bombshell: Five Faces of Marilyn Monroe” και κάνει πρεμιέρα την 1η Ιουνίου, ξετυλίγεται το πορτρέτο μιας προσωπικότητας που περιβαλλόταν από ανθρώπους οι οποίοι τη γνώριζαν πραγματικά.

Παρά την εικόνα του απόλυτου sex symbol, η Marilyn Monroe ήταν μια γυναίκα που πίστευε στη γυναικεία αλληλεγγύη. Η Amy Greene, σύζυγος του φωτογράφου Milton Greene, ανακαλεί τις στιγμές που η σταρ φιλοξενούνταν στο σπίτι τους τη δεκαετία του 1950, τονίζοντας πως η μεταξύ τους σχέση ήταν καθαρά επαγγελματική και βαθιά φιλική. Αντίστοιχα, η Jane Russell, συμπρωταγωνίστριά της στην ταινία “Gentlemen Prefer Blondes”, είχε αναπτύξει μια ειλικρινή φιλία μαζί της, παρά τη μεγάλη διαφορά στις αμοιβές τους. Η Russell, σε αναμνήσεις της τον Αύγουστο του 1962, μόλις μία ημέρα πριν από τον θάνατο της Monroe, εξέφρασε την επιθυμία να την έχει κοντά της σε μια χαλαρή στιγμή με φίλους, αναγνωρίζοντας πόσο πολύ ταίριαζε στην παρέα τους.

Ακόμα και οι σχέσεις της με άλλες σταρ της εποχής, όπως η Mamie Van Doren, διέπονταν από μια αίσθηση κοινής μοίρας απέναντι στο ανδροκρατούμενο στούντιο σύστημα του Χόλιγουντ. Στον επαγγελματικό τομέα, η Monroe συνεργάστηκε στενά με ανθρώπους όπως ο Lawrence Schiller και ο Sam Shaw. Ο Shaw, ο οποίος τράβηξε την ιστορική φωτογραφία της Monroe με το λευκό φόρεμα πάνω από τον αεραγωγό του μετρό, περιγράφει μια γυναίκα γεμάτη ευγένεια και αυθορμητισμό, που είχε την ικανότητα να προσαρμόζεται σε κάθε περιβάλλον.

Η εικόνα που προκύπτει από αυτές τις μαρτυρίες έρχεται σε πλήρη αντίθεση με τη στερεοτυπική αντίληψη μιας τραγικής φιγούρας που καθορίστηκε από τις σχέσεις της με τους John F. Kennedy ή την αποτυχία της να αποκτήσει παιδιά. Οι άνθρωποι που τη συνόδευσαν στα 36 χρόνια της ζωής της τη θυμούνται ως μια γυναίκα πνευματώδη, περίεργη και δημιουργική, που αναζητούσε διαρκώς ουσιαστικές ανθρώπινες επαφές.