Το 1989 αποτέλεσε ένα ορόσημο για τη μαύρη βρετανική μουσική. Την εποχή που οι Soul II Soul ξεκινούσαν την κατάκτηση της Αμερικής και η Sade είχε ήδη μετατραπεί σε παγκόσμιο φαινόμενο, οι A Guy Called Gerald και οι Nightmares on Wax μετέτρεπαν το Hacienda σε επίκεντρο των μουσικών εξελίξεων. Σε αυτό το πλαίσιο, ο Jesse Bernard, γεννημένος την ίδια χρονιά, παρουσιάζει το βιβλίο Escaping Babylon, ένα έργο που συνδυάζει τα απομνημονεύματα με την πολιτιστική ιστορία.
Το βιβλίο, δομημένο σαν ένα mixtape, εναλλάσσει διηγήματα, ποίηση και προσωπικές αφηγήσεις, παρακολουθώντας τη ζωή του Bernard από την εφηβεία του —όταν αποβλήθηκε από το σχολείο επειδή έκρυψε σάπια ψάρια στα καλοριφέρ— μέχρι την πορεία του ως DJ και δημοσιογράφου. Η μουσική του διαπαιδαγώγηση ξεκίνησε στα πίσω καθίσματα του οικογενειακού αυτοκινήτου με τους ρυθμούς των Mica Paris, Soul II Soul και Carol Wheeler, για να συνεχιστεί το 2000 με την εμφάνιση του Craig David στο Top of the Pops.
Ο Bernard υιοθετεί τη θέση του Tippa Irie, πρώην MC του συστήματος ήχου Saxon, ο οποίος παρομοιάζει τη reggae με έναν κορμό δέντρου από τον οποίο ξεπηδούν όλοι οι βρετανικοί ήχοι: από το UK funky και το grime, μέχρι τη jungle και τη drill. Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στον Lynden David Hall, έναν καλλιτέχνη που πέθανε το 2006 από λέμφωμα Hodgkin σε ηλικία μόλις 31 ετών, ενώ τονίζεται ο καθοριστικός ρόλος της εκπομπής The Lick του Trevor Nelson στο MTV Base.
Το βιβλίο αποκαλύπτει πώς οι μαύροι Βρετανοί καλλιτέχνες δημιούργησαν τη δική τους εκδοχή του Chitlin’ Circuit, εμφανιζόμενοι σε χώρους όπως το Le Fez στο Deptford, το Stratford Rex και το Palace Pavilion στο Romford. Παρά τις επιμέρους αδυναμίες στη δομή, λόγω της συνεχούς εναλλαγής θεμάτων, το Escaping Babylon αποτελεί μια σημαντική συνεισφορά στη μουσική βιβλιογραφία, συμπίπτοντας με την 30ή επέτειο των βραβείων Mobo και την έκθεση The Music is Black: A British Story στο V&A East.
