Η ποίηση ίσως να μην αποτελεί την άμεση απάντηση στους αεροπορικούς βομβαρδισμούς, όμως για πολλούς Παλαιστίνιους έχει μετατραπεί σε μια γραμμή άμυνας ανάμεσα στα χαλάσματα και τις απώλειες στη Γάζα. «Η ποίηση διατηρεί την ελπίδα ζωντανή. Ακόμη και στις πιο σκοτεινές στιγμές, η παλαιστινιακή ποίηση συνεχίζει να οραματίζεται το μέλλον», αναφέρει ο Nazmi al-Masri, καθηγητής γλωσσών στο Islamic University of Gaza, κατά τη διάρκεια μιας διαδικτυακής ποιητικής εκδήλωσης που διοργανώθηκε από φοιτητές του.

«Η ποίηση προσφέρει στους ανθρώπους μια γλώσσα για να εκφράσουν το συλλογικό πένθος», προσθέτει. «Στη Γάζα, η ποίηση καταγράφει όσα οι κάμερες δεν μπορούν πάντα να φτάσουν και όσα οι αριθμοί δεν θα μπορέσουν ποτέ να εξηγήσουν». Με το 95% των κτιρίων του πανεπιστημίου να έχει καταστραφεί ή υποστεί ζημιές από τους βομβαρδισμούς, τα μαθήματα πραγματοποιούνται πλέον διαδικτυακά, τις λιγοστές στιγμές που η ηλιακή ενέργεια επιτρέπει τη σύνδεση μέσω κινητών τηλεφώνων και υπολογιστών.

Από την έναρξη του πολέμου, 72 μέλη του διδακτικού προσωπικού και 543 φοιτητές έχουν χάσει τη ζωή τους. Παρά τον όλεθρο, οι νέοι ποιητές αντλούν έμπνευση από το έργο του Gazan ποιητή Refaat Alareer, ο οποίος σκοτώθηκε σε ισραηλινή αεροπορική επιδρομή στις 6 Δεκεμβρίου 2023. Ο Alareer είχε γράψει: «Αν πεθάνω / πρέπει να ζήσεις / για να πεις την ιστορία μου».

Το έργο των φοιτητών συγκεντρώθηκε στην έκδοση *Folding a River*, σε επιμέλεια της καθηγήτριας του Glasgow University, Alison Phipps, και του συνεργάτη της Tawona Sitholé. Όπως τονίζουν οι συντάκτες, πρόκειται για κείμενα που γράφτηκαν κάτω από καταρρέουσες οροφές, πληκτρολογήθηκαν σε κινητά με εξαντλημένες μπαταρίες και απομνημονεύθηκαν, καθώς το χαρτί δεν ήταν ασφαλές. Οι στίχοι, απαλλαγμένοι από πικρία, μεταφέρουν ένα μήνυμα αξιοπρέπειας και επιβίωσης. Όπως επισημαίνει η Phipps, για τους φοιτητές της, η ίδια η επιβίωση αποτελεί πράξη αντίστασης.