Η εποχή μετά το τέλος του Ψυχρού Πολέμου υποσχέθηκε μια μακρά περίοδο ειρήνης, η οποία όμως δείχνει πλέον να καταρρέει. Καθώς ο κόσμος αναζητά νέες ισορροπίες, η «Παγίδα του Θουκυδίδη» —η θεωρία ότι ο πόλεμος είναι αναπόφευκτος όταν μια ανερχόμενη δύναμη προκαλεί μια παρακμάζουσα— επανέρχεται στο προσκήνιο. Την ανέφερε χαρακτηριστικά ο Πρόεδρος Xi Jinping κατά τη συνάντησή του με τον Donald Trump στο Πεκίνο, θέτοντας το ζήτημα της αποφυγής μιας τέτοιας σύγκρουσης.
Ωστόσο, μια νέα οπτική κερδίζει έδαφος. Σε πρόσφατο άρθρο στο Foreign Affairs, οι Michael J. Gigante, Joshua Stone, Daniel Druckman και Ming Wan αναλύουν το σύστημα φόρου υποτελείας στην Ανατολική Ασία, το οποίο διασφάλισε την ειρήνη από το 1598 έως το 1894. Βασικό συστατικό αυτής της σταθερότητας ήταν ο Κομφουκιανισμός, μια κοινή πολιτική φιλοσοφία που προέτασσε την αρμονία και τη διπλωματία μεταξύ Κίνας, Ιαπωνίας, Κορέας, Βιετνάμ και του Βασιλείου Ryukyu.
Ο Daniel A. Bell, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Χονγκ Κονγκ, επισημαίνει ότι οι αρχές του Mencius λειτούργησαν ως περιοριστικός παράγοντας στον επεκτατικό πόλεμο. Σε αντίθεση με τον δυτικό ιμπεριαλισμό ή την αρχαία Ελλάδα και Ρώμη, όπου η πολεμική αρετή εξυμνείτο, η κινεζική παράδοση απέφευγε την επιβολή του τρόπου ζωής της με τη βία.
Όπως ανέφερε και ο Ray Dalio, ιδρυτής της Bridgewater Associates, σε πρόσφατη συνέντευξή του στο Bloomberg, το σύστημα αυτό δεν ήταν καταπιεστικό. Οι ισχυρότεροι είχαν υποχρέωση να συμπεριφέρονται σωστά στους ασθενέστερους, διατηρώντας μια αρμονική σχέση. Σήμερα, η Κίνα απαιτεί σεβασμό και δεν δέχεται πιέσεις, αλλά σύμφωνα με τον Dalio, δεν αναμένεται να εξελιχθεί σε μια επιθετική στρατιωτική δύναμη. Ίσως, λοιπόν, μια σύγχρονη εκδοχή αυτού του αρχαίου συστήματος να είναι αυτό που χρειάζεται ο κόσμος για να αντικαταστήσει την αμφισβητούμενη πλέον τάξη πραγμάτων που επιβλήθηκε από τις ΗΠΑ.
