Η άφιξη του Ρώσου Προέδρου Vladimir Putin στο Πεκίνο, μόλις λίγες ημέρες μετά την αναχώρηση του Αμερικανού Προέδρου Donald Trump, δεν αποτελεί μια απλή διπλωματική τυπικότητα. Πρόκειται για μια προσεκτικά σχεδιασμένη επίδειξη ισχύος, όπου η Κίνα παύει να ισορροπεί ανάμεσα σε δύο αντίπαλους πόλους και μετατρέπεται στον άξονα γύρω από τον οποίο περιστρέφονται οι παγκόσμιες εξελίξεις.

Το Πεκίνο, το οποίο αποτελεί το κεντρικό θέμα της τρέχουσας γεωπολιτικής συζήτησης, φιλοξενεί μέσα σε μία εβδομάδα τους ισχυρότερους ηγέτες του πλανήτη. Ο Xi Jinping αναδεικνύεται στον απαραίτητο μεσολαβητή ενός κόσμου που αλλάζει. Η Ρωσία, η οποία βρίσκεται σε θέση οικονομικής εξάρτησης μετά την πτώση της Σοβιετικής Ένωσης, βλέπει το εμπόριο με την Κίνα να υποχωρεί στα 234 δισεκατομμύρια δολάρια το 2025, από τα 240 δισεκατομμύρια δολάρια το 2024. Παρά την υποχώρηση αυτή, το Κρεμλίνο παραμένει εξαρτημένο από τα κινεζικά μηχανήματα, τα ηλεκτρονικά και τα αυτοκίνητα, αναγνωρίζοντας την Κίνα ως το οικονομικό του αποκούμπι.

Από την άλλη πλευρά, ο Donald Trump, παρότι διατήρησε μια ατμόσφαιρα αυτοκρατορικού πρωτοκόλλου κατά την επίσκεψή του στο Zhongnanhai, αναγκάζεται να αναγνωρίσει την Κίνα ως τον μοναδικό ισότιμο ανταγωνιστή των ΗΠΑ. Στόχος του Πεκίνου δεν είναι η απόλυτη ηγεμονία τύπου Ουάσινγκτον, αλλά ένα σύστημα «ασύμμετρης πολυπολικότητας», όπου όλοι οι μεγάλοι παίκτες έχουν ανάγκη τις αγορές, την τεχνολογία και τη χρηματοδότηση της Κίνας. Μέσα από αυτή την αμφισημία, ο Xi Jinping διασφαλίζει ότι η Κίνα παραμένει απαραίτητη, αναγκάζοντας τόσο την Ουάσινγκτον όσο και τη Μόσχα να την προσεγγίζουν προσεκτικά, αντί να την αντιμετωπίζουν.