Πώς μπορεί κανείς να μετρήσει 250 χρόνια ιστορίας σε μια χώρα που βρίσκεται σε προεκλογική τροχιά, διχασμένη από διαφωνίες πάνω σε βασικά γεγονότα; Αυτή είναι η πρόκληση που καλείται να αντιμετωπίσει το Εθνικό Μουσείο Αμερικανικής Ιστορίας Smithsonian στην Washington DC, με αφορμή τον εορτασμό της 250ης επετείου της ανεξαρτησίας των Ηνωμένων Πολιτειών.
Η απάντηση του μουσείου έρχεται μέσα από 250 αντικείμενα που συνθέτουν το αμερικανικό αφήγημα: από μια κανονιοφόρο της εποχής της Επανάστασης μέχρι τα γάντια του παίκτη του χόκεϊ από το “Θαύμα στον Πάγο”, και από το γραφείο όπου ο Thomas Jefferson συνέταξε τη Διακήρυξη της Ανεξαρτησίας έως το καπέλο “Make America great again” ενός υποστηρικτή του Donald Trump. Η διευθύντρια του μουσείου, Anthea Hartig, υπογραμμίζει πως η έκθεση αναδεικνύει στιγμές όπου άτομα και κοινότητες πάλεψαν για την αναγνώριση της ταυτότητάς τους, συνδυάζοντας την ιστορική σοβαρότητα με την καθημερινή πλευρά της ζωής.
Η έκθεση με τίτλο “In Pursuit of Life, Liberty & Happiness”, η οποία ανοίγει τις πύλες της στις 14 Μαΐου, θα εκτείνεται σε 250.000 τετραγωνικά πόδια και στους τρεις ορόφους του κτιρίου. Ανάμεσα στα εκθέματα ξεχωρίζει η κανονιοφόρος Philadelphia, το μοναδικό αμερικανικής κατασκευής πλοίο της επαναστατικής περιόδου που σώζεται έως σήμερα. Το σκαρί, που βυθίστηκε στη μάχη του Valcour Island το 1776, ανασύρθηκε από τον Lorenzo Hagglund το 1935 και αποτελεί πλέον έναν πολύτιμο θησαυρό που αποκαλύπτει άγνωστες πτυχές της ζωής των πληρωμάτων.
Η έκθεση δεν αποφεύγει τις σκοτεινές και αντιφατικές πλευρές της αμερικανικής πορείας. Δίπλα σε αντικείμενα καινοτομίας, όπως το μηχάνημα για hotdog του 1904, ο επισκέπτης θα συναντήσει την τράπεζα από το Greensboro, τόπο των διαδηλώσεων για τα πολιτικά δικαιώματα το 1960, και κάρτες παιχνιδιού που κατασκεύασε η Joan Trumpauer Mulholland ενώ ήταν φυλακισμένη στη διαβόητη φυλακή Parchman στο Mississippi.
Παρά τις επικρίσεις του Donald Trump, ο οποίος έχει ζητήσει επανεξέταση των εκθεμάτων του Smithsonian θεωρώντας ότι παρουσιάζουν μια αρνητική εικόνα της ιστορίας, η διοίκηση του μουσείου επιμένει στην αυστηρή επιστημονική τεκμηρίωση. Η Anthea Hartig δηλώνει πως η ιστορία είναι “εκπληκτική, όμορφη και περίπλοκη”, προσκαλώντας το κοινό να αναστοχαστεί πάνω στο παρελθόν, όχι ως δέσμιο αυτού, αλλά ως εφαλτήριο για τη φαντασία ενός νέου μέλλοντος.
