Η ταινία του Ian Byron, Northern Soul: Still Burning, αποτελεί μια καθηλωτική καταγραφή για τη σκηνή της βόρειας σόουλ που άκμασε από τα τέλη της δεκαετίας του 1960 έως το τέλος της δεκαετίας του 1970. Πρόκειται για ένα συναρπαστικό, αυθεντικό νεανικό κίνημα που αναπτύχθηκε οργανικά ως μια μορφή τοπικού «ανοιχτού μυστικού»: μια κουλτούρα κλαμπ, μουσικής και μόδας που δημιουργήθηκε και συντηρήθηκε χωρίς την ανάγκη υποδείξεων από το Λονδίνο.
Οι φίλοι της northern soul είχαν πάθος με την αισθησιακή αμερικανική σόουλ της δεκαετίας του 1960, έναν ήχο που διατηρούσαν ζωντανό στις πίστες με εντυπωσιακές χορευτικές φιγούρες, την ώρα που η επίσημη μουσική βιομηχανία προωθούσε τη ντίσκο ή το ροκ. Οι DJ ταξίδευαν στις ΗΠΑ για να αναζητήσουν ξεχασμένα βινύλια 7 ιντσών από τη Motown, φέρνοντάς τα πίσω στα κλαμπ της βόρειας Αγγλίας. Το σημαντικότερο σημείο αναφοράς ήταν το θρυλικό Wigan Casino, όπου τα πάρτι διαρκούσαν από τις 2 π.μ. έως τις 8 π.μ., προσελκύοντας θαυμαστές από παντού, καθώς ήταν ο μοναδικός χώρος όπου μπορούσε κανείς να ακούσει συγκεκριμένα κομμάτια.
Παρά τους περιορισμούς στους νόμους αδειοδότησης, όπου σερβίρονταν μόνο αναψυκτικά όπως Coca-Cola, η σκηνή συνδέθηκε άρρηκτα με τη χρήση αμφεταμινών. Το κίνημα επιβίωσε μακριά από τα φώτα των μέσων ενημέρωσης του νότου, μέχρι που ο ντοκιμαντερίστας Tony Palmer κατέγραψε το Wigan Casino για την εκπομπή This England του Granada TV, προσφέροντας σήμερα ένα ανεκτίμητο αρχείο.
Αν και το κίνημα δεν είχε τον πολιτικό χαρακτήρα του πανκ ή της ρέγκε, αποτελεί τον πνευματικό πρόγονο της κουλτούρας των κλαμπ και των ρέιβ της δεκαετίας του 1990. Το κτίριο του Wigan Casino τελικά καταστράφηκε από πυρκαγιά στο τέλος της δεκαετίας του 1970, λίγο πριν από την προγραμματισμένη κατεδάφισή του. Η ταινία Northern Soul: Still Burning προβάλλεται στους κινηματογράφους του Ηνωμένου Βασιλείου από τις 15 Μαΐου.
