Στα βορειοανατολικά προάστια του Βερολίνου, το συγκρότημα Gehrenseestrasse στέκεται ως ένα απομεινάρι μιας άλλης εποχής, ένας εγκαταλελειμμένος οικισμός που μοιάζει με μνημείο μιας άλλης πραγματικότητας. Εκεί, η εικαστικός Sung Tieu επιστρέφει στα παιδικά της χρόνια, ανακαλώντας μνήμες από τη ζωή της ως μέλος της γενιάς των εργατών με συμβάσεις, γνωστοί ως Vertragsarbeiter, που έφτασαν από χώρες όπως το Vietnam, η Μοζαμβίκη, η Αγκόλα και η Κούβα για να στηρίξουν την οικονομία της Ανατολικής Γερμανίας.

Η Sung Tieu, η οποία γεννήθηκε το 1987 στο Hai Duong του βόρειου Vietnam και μετακόμισε στη Γερμανία το 1992, χρησιμοποιεί την τέχνη της για να αναδείξει την γραφειοκρατία και την ιστορία των μεταναστών. Στη φετινή Μπιενάλε της Βενετίας, η εικαστικός προχώρησε σε μια τολμηρή παρέμβαση: έντυσε το εξωτερικό του γερμανικού περιπτέρου με ένα μωσαϊκό τριών εκατομμυρίων ψηφίδων, αναπαριστώντας πιστά την πρόσοψη του συγκροτήματος Gehrenseestrasse. Το έργο, που δημιουργήθηκε σε συνεργασία με την εκλιπούσα Henrike Naumann, αποτελεί μια κριτική απέναντι στην ιστορική λήθη.

«Θεωρώ αυτό το μέρος ένα μνημείο», δηλώνει η Tieu, η οποία πέρασε τα παιδικά της χρόνια σε συνθήκες που αντικατόπτριζαν την απομόνωση των ξένων εργατών. Το συγκρότημα Gehrenseestrasse, όπου έζησε με τη μητέρα της, έγινε συχνά στόχος επιθέσεων από νεοναζί κατά την περίοδο μετά την πτώση του Τείχους, μια εποχή που η Tieu περιγράφει ως τα «χρόνια με τα ρόπαλα του μπέιζμπολ».

Η Tieu επιλέγει να μην επικεντρώνεται μόνο στην προσωπική της ιστορία, αλλά να αναδεικνύει τους κρατικούς μηχανισμούς και τις συμφωνίες εργασίας που καθόρισαν τις ζωές χιλιάδων ανθρώπων. Με μια προσέγγιση που θυμίζει Marcel Duchamp, μετατρέπει έγγραφα και αρχεία σε εικαστικά έργα, αναζητώντας μια «τυπική αυστηρότητα» στην έκφραση. Η επιλογή της να προσθέσει ένα στοιχείο στην ιστορία του κτιρίου της Μπιενάλε, αντί να το καταστρέψει ή να το αποδομήσει, αποτελεί έναν συμβολικό τρόπο να ενσωματώσει την ταυτότητα του μετανάστη στη σύγχρονη γερμανική ιστορία.