Η ταινία Moulin Rouge! υπήρξε ένας πραγματικός κινηματογραφικός ανεμοστρόβιλος, μια εντυπωσιακή πανδαισία αισθήσεων που έδωσε νέα πνοή στο είδος του μιούζικαλ. Η ιστορία του μοιραίου έρωτα ανάμεσα στη Satine, μια λαμπερή σταρ του καμπαρέ, και τον Christian, έναν φτωχό ποιητή στο Παρίσι των αρχών του εικοστού αιώνα, ξετυλίχθηκε μέσα από έντονες χορευτικές σκηνές και διασκευές γνωστών ποπ τραγουδιών.
Όταν κυκλοφόρησε το 2001, ο Αυστραλός σκηνοθέτης Baz Luhrmann είχε ήδη καθιερώσει το προσωπικό του στυλ –ένα μείγμα καταιγιστικού μοντάζ, εντυπωσιακών οπτικών εφέ και σύγχρονης μουσικής– με τα Strictly Ballroom και Romeo + Juliet. Το Moulin Rouge!, το τελευταίο μέρος της τριλογίας του Red Curtain, απογείωσε αυτή την αισθητική. Παρά τις αρχικές ανάμεικτες κριτικές, η ταινία σημείωσε τεράστια εμπορική επιτυχία και το 2002 έγινε το πρώτο μιούζικαλ που έλαβε υποψηφιότητα για Όσκαρ καλύτερης ταινίας μετά το Beauty and the Beast το 1991.
Οι ηθοποιοί και το επιτελείο παραγωγής μοιράζονται αναμνήσεις από εκείνη την εποχή, εξηγώντας γιατί η ταινία παραμένει ένα σύγχρονο κλασικό έργο. Ο Baz Luhrmann θυμάται τις οντισιόν στο Sydney, όπου πολλοί μετέπειτα μεγάλοι αστέρες, όπως ο Heath Ledger, πέρασαν από τα δοκιμαστικά. Για τον ρόλο της Satine, η Nicole Kidman κυριολεκτικά μεταμορφώθηκε, δουλεύοντας σκληρά στα φωνητικά και στον χορό, παρά τους τραυματισμούς της. Από την πλευρά του, ο Ewan McGregor εντυπωσίασε με τη φωνητική του δύναμη, ενώ παράλληλα συμμετείχε και στα γυρίσματα του Star Wars: Episode II – Attack of the Clones.
Τα γυρίσματα στα Fox Studios στο Sydney διήρκεσαν από τον Νοέμβριο του 1999 έως τον Μάιο του 2000, με προϋπολογισμό 50 εκατομμύρια δολάρια. Οι συντελεστές αναπολούν το δημιουργικό κλίμα, τα εντυπωσιακά σκηνικά –όπως ο τεράστιος ελέφαντας– και τις στιγμές χαλάρωσης, παρά τις εξαντλητικές ώρες εργασίας. Η ταινία, που έκανε πρεμιέρα στο Cannes το 2001, κατάφερε να συγκεντρώσει 179 εκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως, αποδεικνύοντας ότι το κοινό διψούσε για κάτι καινοτόμο. Όπως δηλώνει και ο ίδιος ο σκηνοθέτης: «Πριν από είκοσι χρόνια έλεγαν ότι το μιούζικαλ δεν θα γίνει ποτέ ξανά δημοφιλές. Χαίρομαι που βάλαμε το δικό μας λιθαράκι στο να ανοίξουν αυτές οι πόρτες».
