Η νέα ταινία της καλλιτέχνιδας Aura Satz, με έδρα το London, αποτελεί μια βαθιά εξερεύνηση των σειρήνων – όχι των μυθικών πλασμάτων που παρασύρουν τους άνδρες στον όλεθρο, αλλά των μηχανισμών προειδοποίησης. Πρόκειται για ένα καλλιτεχνικό φιλμ που θα μπορούσε να ταιριάζει περισσότερο στον χώρο μιας γκαλερί, όπου το κοινό θα μπορούσε να αλληλεπιδράσει με τις εντυπωσιακές εικόνες και το πειραματικό soundtrack στον δικό του ρυθμό. Ως εμπειρία μεγάλου μήκους, ωστόσο, δοκιμάζει την υπομονή του θεατή, καθιστώντας δύσκολη τη συγκέντρωση καθ’ όλη τη διάρκεια της προβολής.
Η ταινία ξεκινά με ένα πλάνο από drone που εστιάζει σε μια τεράστια σειρήνα στη μέση μιας κατοικημένης περιοχής, έτοιμη να ειδοποιήσει τους πολίτες για μια αδιευκρίνιστη απειλή. Το ηχητικό χαλί, μια οξεία και επίμονη σύνθεση της Laurie Spiegel, δονείται με τον ενοχλητικό ήχο ενός ηλεκτρονικού κουνουπιού. Το έργο θίγει ενδιαφέροντα ζητήματα, όπως τον ρόλο των σειρήνων κατά τη διάρκεια των διαδηλώσεων της Αραβικής Άνοιξης το 2011, μέσα από τη ματιά του British-Egyptian ηθοποιού Khalid Abdalla. Παράλληλα, μαθαίνουμε ότι στην Palestine, τα μεγάφωνα στα μιναρέδες των τζαμιών ηχούν κάθε χρόνο την ημέρα της Nakba – ένα δευτερόλεπτο για κάθε έτος που έχει περάσει από τον εκτοπισμό των Παλαιστινίων μετά την ίδρυση του κράτους του Israel.
Η θεματολογία επεκτείνεται περαιτέρω: μια ακτιβίστρια στις ΗΠΑ εξηγεί ότι, ως μαύρη γυναίκα, το φως του φάρου ενός οχήματος έκτακτης ανάγκης δεν αντιπροσωπεύει την ασφάλεια, αλλά τον κίνδυνο. Στη Fukushima, τα ρολόγια παραμένουν παγωμένα στην ώρα της πυρηνικής καταστροφής του 2011, ενώ ένας Μαορί ακτιβιστής αναλύει την ανάγκη επαναπροσδιορισμού της σχέσης μας με τη φύση, με τη σειρήνα να ακούγεται σαν ένα ηχηρό καμπανάκι για την επερχόμενη περιβαλλοντική καταστροφή. Παρά το συναρπαστικό περιεχόμενο, οι ιδέες αυτές παρουσιάζονται χωρίς μια συνεκτική σύνδεση που να ξεκαθαρίζει την κεντρική ουσία της ταινίας. Το Preemptive Listening είναι διαθέσιμο στο True Story από τις 8 Μαΐου.
