Η Rose Finn-Kelcey επιδίωκε να δημιουργήσει τέχνη που να μην είναι ούτε πομπώδης ούτε υποτιμητική. Αυτά τα ιδανικά είναι σπάνια στον χώρο της εννοιολογικής τέχνης, όπου η αλαζονεία συχνά κυριαρχεί, όμως η Finn-Kelcey υπήρξε μια ξεχωριστή περίπτωση καλλιτέχνιδος. Η παρούσα έκθεση στο νέο κέντρο τεχνών του Northampton, κόστους 5 εκατομμυρίων λιρών, αποτελεί μια επιστροφή στην ιδιαίτερη πατρίδα της. Η δημιουργός, που γεννήθηκε εκεί το 1945, άφησε το στίγμα της από τη δεκαετία του 1970 στο Λονδίνο, προκαλώντας με τις καλλιτεχνικές της δράσεις, τις εγκαταστάσεις και τις επιδόσεις της, μέχρι τον θάνατό της από τη νόσο του κινητικού νευρώνα το 2014.
Η προσέγγισή της συνοψίζεται ιδανικά στο έργο “Power for the People” του 1972, όπου ύψωσε δύο τεράστιες σημαίες στον σταθμό παραγωγής ενέργειας Battersea στο Λονδίνο. Το έργο, που εξόργισε τους εύπορους κατοίκους της περιοχής Chelsea, ανέδειξε την ικανότητά της να μιλά για τη συλλογικότητα, ενώ ταυτόχρονα καυτηρίαζε τον τρόπο με τον οποίο οι άνθρωποι στην εξουσία περιορίζουν την κοινωνική ελευθερία. Αντίστοιχα, στο έργο “House Rules”, η Finn-Kelcey χρησιμοποίησε οθόνες LED για να προβάλει κοινωνικούς κανόνες και περιορισμούς, υπογραμμίζοντας τις μορφές καταπίεσης στην καθημερινότητα.
Ένα από τα πιο ενδιαφέροντα εκθέματα είναι το “It Pays to Pray”, ένας αυτόματος πωλητής προσευχών. Με το αντίτιμο των 20 πενών, ο θεατής λαμβάνει ποιητικές, συχνά θλιμμένες ή αστείες ατάκες, λειτουργώντας ως μια σύγχρονη μορφή θρησκευτικότητας για τους άθεους και τους απογοητευμένους της εποχής μας. Αν και η έκθεση στο Northampton, που διαρκεί έως την 1η Αυγούστου, δεν αποτελεί μια πλήρη αναδρομή, προσφέρει μια εξαιρετική εισαγωγή στο έργο μιας καλλιτέχνιδος που θα έπρεπε να απασχολεί πολύ περισσότερο τα μεγάλα ιδρύματα τέχνης.
