Ενώ η Ουάσινγκτον προσπαθεί να προωθήσει τον Διάδρομο Lobito ως μια λύση για τον περιορισμό της κινεζικής επιρροής στις εφοδιαστικές αλυσίδες ορυκτών, οι κυβερνήσεις στην Αφρική φαίνεται πως ακολουθούν μια διαφορετική στρατηγική. Αντί να επιλέξουν στρατόπεδο, προτιμούν τη συνεργασία τόσο με το Πεκίνο όσο και με άλλους διεθνείς παίκτες, με στόχο τη δημιουργία ενός ενιαίου διηπειρωτικού δικτύου.
Ο Διάδρομος Lobito αποτελεί για τις ΗΠΑ το αντίπαλο δέος του σιδηροδρόμου Tazara (Tanzania-Zambia Railway Authority), μήκους 1.860 χιλιομέτρων, που συνδέει το Kapiri Mposhi στη Ζάμπια με το λιμάνι Dar es Salaam στην Τανζανία. Πρόσφατα, ο Tazara εξασφάλισε επένδυση ύψους 1,4 δισεκατομμυρίων δολαρίων από την China Civil Engineering Construction Corporation (CCECC), ενισχύοντας την κινεζική παρουσία.
Στο μεταξύ, αξιωματούχοι στη Luanda, την Kinshasa και τη Lusaka εργάζονται για τη διαλειτουργικότητα των δικτύων τους. Ο Kafuta Mulemba, από την αρμόδια διακυβερνητική υπηρεσία, ξεκαθάρισε πρόσφατα στο Nairobi ότι, παρά τον ανταγωνισμό των μεγάλων δυνάμεων, η προτεραιότητα παραμένει η οικονομική ανάπτυξη των κρατών-μελών. «Τα περιουσιακά στοιχεία ανήκουν στα κράτη», σημείωσε χαρακτηριστικά. «Δεν το βλέπουμε με βάση το αν είναι κινεζικό ή αμερικανικό. Η γεωπολιτική είναι γεωπολιτική, αλλά για εμάς προέχει το διαπεριφερειακό εμπόριο».
Το σχέδιο προβλέπει τη σύνδεση του Διαδρόμου Lobito με τον Κεντρικό Διάδρομο και τον σιδηρόδρομο Tazara, δημιουργώντας μια αδιάλειπτη γέφυρα από τον Ατλαντικό έως τον Ινδικό Ωκεανό. Με τη χρήση υποδομών όπως ο Δια-αφρικανικός Αυτοκινητόδρομος 9, η περιοχή στοχεύει να ξεπεράσει τα κατακερματισμένα δίκτυα. Το έργο, που υποστηρίζεται από το Africa Finance Corporation (AFC), περιλαμβάνει την αναβάθμιση 1.300 χιλιομέτρων σιδηροδρομικής γραμμής στην Angola και 450 χιλιομέτρων στη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό (DRC), μαζί με νέες συνδέσεις προς τη Ζάμπια. Με χρηματοδοτήσεις από την African Development Bank και την Ιταλία, το όραμα για μια ενοποιημένη αφρικανική αγορά γίνεται σταδιακά πραγματικότητα.
