Το νέο ντοκιμαντέρ με τίτλο «Di’Anno – Iron Maiden’s Lost Singer», το οποίο προβάλλεται στους κινηματογράφους του Ηνωμένου Βασιλείου από την 1η Μαΐου, σκιαγραφεί το πορτρέτο του Paul Di’Anno, γεννημένου ως Paul Andrews το 1958, που υπήρξε ο frontman των Iron Maiden μεταξύ 1978 και 1981. Για τους θαυμαστές της μπάντας και τους ιστορικούς της ροκ μουσικής, είναι γνωστό πως, παρά την εκτίμηση στο έργο του στους δύο πρώτους δίσκους του συγκροτήματος, η διεθνής εκτόξευση της μπάντας ήρθε μετά την αποχώρησή του και την έλευση του Bruce Dickinson στο άλμπουμ «The Number of the Beast».
Ο σκηνοθέτης Wes Orshoski ακολουθεί τον Di’Anno σε μια ιδιαίτερα σκοτεινή περίοδο της ζωής του, πριν, κατά τη διάρκεια και μετά την πανδημία Covid-19. Η υγεία του είχε επιδεινωθεί δραματικά, με ένα εξάρθρημα στο γόνατο να τον καθηλώνει, ενώ ο ίδιος στρέφεται κατά του συστήματος υγείας NHS, υποστηρίζοντας πως δεν του παρείχε την απαραίτητη χειρουργική επέμβαση. Η κατάσταση ανατρέπεται όταν ο Κροάτης θαυμαστής του, Stjepan Juras, οργανώνει έρανο για να μεταφερθεί ο μουσικός στο Zagreb, όπου το κόστος της θεραπείας είναι πιο προσιτό.
Ωστόσο, το φιλμ δεν εξωραΐζει την προσωπικότητα του καλλιτέχνη. Μέσα από το αρχειακό υλικό και τα πλάνα της καθημερινότητάς του, αναδεικνύεται ένας άνθρωπος συχνά δύστροπος και εγωκεντρικός, ο οποίος παραπονιέται συνεχώς και δυσκολεύει τη ζωή των ανθρώπων που προσπαθούν να τον βοηθήσουν. Παρά τις επεμβάσεις στο Zagreb και τη μικρή επαγγελματική αναγέννηση που ακολούθησε, ο Di’Anno φαίνεται να αδυνατεί να ακολουθήσει το πρόγραμμα αποκατάστασης, βυθιζόμενος ξανά στην κατάθλιψη και τις κακές συνήθειες. Το ντοκιμαντέρ αποτελεί μια ωμή ματιά σε μια πολυτάραχη διαδρομή, θέτοντας τον θεατή αντιμέτωπο με τη σκοτεινή πλευρά ενός θρύλου της heavy metal σκηνής.
