Η Santa Ragione, η βραβευμένη ιταλική εταιρεία ανάπτυξης βιντεοπαιχνιδιών, υπεύθυνη για επιτυχημένους τίτλους όπως το MirrorMoon EP και το Saturnalia, αποκάλυψε στις 25 Νοεμβρίου ότι το τελευταίο της έργο, “Horses”, απαγορεύτηκε από το Steam, τη μεγαλύτερη ψηφιακή πλατφόρμα για παιχνίδια PC. Μια εβδομάδα αργότερα, ένα άλλο δημοφιλές κατάστημα, το Epic Games Store, απέσυρε επίσης το “Horses” λίγο πριν την προγραμματισμένη κυκλοφορία του στις 2 Δεκεμβρίου. Το παιχνίδι αφαιρέθηκε επίσης προσωρινά από το Humble Store, αλλά επανήλθε μια ημέρα αργότερα.
Η διαμάχη αυτή βοήθησε το παιχνίδι να εκτοξευθεί στην κορυφή των ψηφιακών καταστημάτων που το πωλούν, όπως το itch.io και το GOG. Ωστόσο, το ερώτημα παραμένει: γιατί απαγορεύτηκε; Το “Horses” σίγουρα εξερευνά ορισμένα έντονα αμφιλεγόμενα θέματα (μια προειδοποίηση περιεχομένου στην αρχή αναφέρει: “σωματική βία, ψυχολογική κατάχρηση, φρικιαστικές εικόνες, απεικόνιση δουλείας, σωματικά και ψυχολογικά βασανιστήρια, ενδοοικογενειακή βία, σεξουαλική επίθεση, αυτοκτονία και μισογυνισμός”) και είναι ανατρεπτικό και ανησυχητικό.
Η πλοκή είναι αρκετά απλή, αν και σκοτεινιάζει γρήγορα. Ο παίκτης αναλαμβάνει τον ρόλο του Anselmo, ενός 20χρονου Ιταλού που στέλνεται να περάσει το καλοκαίρι δουλεύοντας σε μια φάρμα για να “χτίσει χαρακτήρα”. Αποκαλύπτεται σχεδόν αμέσως ότι η φάρμα στην οποία έχει σταλεί ο Anselmo δεν είναι συνηθισμένη. Τα “άλογα” που φιλοξενούνται εκεί δεν είναι στην πραγματικότητα άλογα, αλλά γυμνοί άνθρωποι που φορούν κεφαλές αλόγων, οι οποίες φαίνεται να είναι μόνιμα στερεωμένες.
Ο ρόλος του παίκτη είναι να φροντίζει τον κήπο, τα “άλογα” και τον “σκύλο” (που είναι ένας άνθρωπος που φοράει κεφάλι σκύλου). Ο Anselmo εκτελεί μονότονες, αργές και απογοητευτικές καθημερινές εργασίες κατά τη διάρκεια των περίπου τριών ωρών διάρκειας του “Horses”, όπως κόψιμο ξύλων και μάζεμα λαχανικών. Αυτές οι μονότονες εργασίες, ωστόσο, διακόπτονται από φρικτές και ανησυχητικές εργασίες. Την πρώτη μέρα, βρίσκεις ένα “άλογο” κρεμασμένο από ένα δέντρο και πρέπει να βοηθήσεις τον αγρότη να το θάψεις.
Είναι τρομακτικό, ναι, αλλά το “Horses” δεν δείχνει τις περισσότερες από αυτές τις φρίκες να εκτυλίσσονται, και όταν το κάνει, τα απλοϊκά, ακατέργαστα γραφικά αμβλύνουν τις άκρες τους. Τα γεννητικά όργανα των “αλόγων” και τα στήθη τους είναι θολά. Οι σκλαβωμένοι απαγορεύεται να έχουν σεξουαλικές σχέσεις, αλλά θα τους βρεις να το κάνουν ούτως ή άλλως (μια απλοϊκή, ζωώδης απεικόνιση σεξ), και παρόλο που αναγκάζεσαι να τους “τιθασεύσεις” βάζοντάς τους πίσω στο μαντρί τους, είναι απλώς μια πίεση κουμπιού για αλληλεπίδραση, χωρίς καμία ένδειξη για το τι τους έχεις κάνει.
Η Valve, η εταιρεία που κατέχει το Steam, δήλωσε στο PC Gamer ότι το περιεχόμενο του “Horses” ελέγχθηκε το 2023. “Αφού η ομάδα μας έπαιξε το build και έλεγξε το περιεχόμενο, δώσαμε στην εταιρεία ανάπτυξης ανατροφοδότηση σχετικά με τους λόγους για τους οποίους δεν μπορούσαμε να κυκλοφορήσουμε το παιχνίδι στο Steam, σύμφωνα με τους κανόνες και τις οδηγίες μας”, ανέφερε η δήλωση. “Λίγο αργότερα, η εταιρεία ανάπτυξης μας ζήτησε να επανεξετάσουμε την απόφαση, και η εσωτερική μας ομάδα ελέγχου περιεχομένου το συζήτησε εκτενώς και επικοινώνησε στην εταιρεία ανάπτυξης την τελική μας απόφαση ότι δεν θα κυκλοφορήσουμε το παιχνίδι στο Steam.”
Σύμφωνα με το IGN, το Epic Games Store δήλωσε στην Santa Ragione: “Δεν μπορούμε να διανείμουμε το ‘Horses’ στο Epic Games Store επειδή η αναθεώρησή μας βρήκε παραβιάσεις των Οδηγιών Περιεχομένου του Epic Games Store, συγκεκριμένα των πολιτικών ‘Ακατάλληλο Περιεχόμενο’ και ‘Εχθρικό ή Καταχρηστικό Περιεχόμενο'”. Η Santa Ragione ισχυρίζεται ότι “δεν παρασχέθηκαν συγκεκριμένες λεπτομέρειες σχετικά με το ποιο περιεχόμενο τέθηκε υπό αμφισβήτηση”.
Το gameplay του “Horses” είναι αποκρουστικό, όχι επεμβατικό. Ο τρόμος είναι ψυχολογικός και έγκειται στην ασυμφωνία της εκτέλεσης μονότονων εργασιών σε ένα πραγματικό κόλαση, ενώ δεν έχεις ιδέα γιατί συμβαίνει όλο αυτό. Υπάρχει ελάχιστος ήχος εκτός από το συνεχές βουητό μιας κινηματογραφικής κάμερας (το παιχνίδι παρουσιάζεται σαν μια σχεδόν βουβή ιταλική arthouse ταινία), σούπερ κοντινά πλάνα από στόματα που μιλούν ή μασούν, ανησυχητικά μοντέλα χαρακτήρων, και περιστασιακές μεταβάσεις σε πραγματικό πλάνο νερού που χύνεται σε ένα ποτήρι ή λάσπης που γεμίζει ένα μπολ σκύλου.
Δεν υπάρχει ρητή βία ή αιματοχυσία. Ο παίκτης αισθάνεται άβολα, απογοητευμένος και ανήσυχος καθ’ όλη τη διάρκεια, και οι φρίκες της ανθρωπότητας είναι σε πλήρη έκθεση, αλλά τίποτα δεν απειλεί να ανατρέψει το στομάχι σας. Είναι ένας ενδιαφέρων στοχασμός πάνω στη βία και τις δυναμικές εξουσίας, αλλά σε καμία περίπτωση δεν είναι ένα σοκαριστικό ή ριζοσπαστικό παιχνίδι. Η συζήτηση που έχει ξεσπάσει γύρω του – για τα βιντεοπαιχνίδια ως τέχνη και τη λογοκρισία της τέχνης – αποδεικνύεται βαθύτερη από το ίδιο το περιεχόμενο του παιχνιδιού.
