Στη Βρετανία, το ζήτημα του πώς θα οριστεί η “ισλαμοφοβία” έχει ξαναέρθει στο προσκήνιο, καθώς τα εγκλήματα μίσους κατά των μουσουλμάνων αυξάνονται. Αυτό συμβαίνει μετά την υποβολή ενός εκτενούς ρεπορτάζ από μια κρατική επιτροπή, η οποία συστάθηκε τον Φεβρουάριο, σχετικά με τη δημιουργία ενός επίσημου ορισμού. Οι αρχές εξετάζουν τώρα το περιεχόμενο του ρεπορτάζ πριν ανακοινώσουν την τελική διατύπωση.

Η εξέλιξη του ορισμού της ισλαμοφοβίας έχει περάσει από διάφορα στάδια. Ο όρος εμφανίστηκε για πρώτη φορά το 1997, με έναν οργανισμό κατά του ρατσισμού να τον ορίζει ως “αδικαιολόγητη εχθρότητα προς το Ισλάμ και τις επακόλουθες διακρίσεις”. Ωστόσο, μια κοινοβουλευτική επιτροπή το 2018 πρότεινε έναν διαφορετικό ορισμό, θεωρώντας την ισλαμοφοβία “μια μορφή ρατσισμού που στρέφεται κατά εκφράσεων ή εκδηλώσεων που σχετίζονται με το Ισλάμ”. Αυτός ο ορισμός απορρίφθηκε από τις διαδοχικές συντηρητικές κυβερνήσεις, αν και υιοθετήθηκε από ορισμένους δήμους και πανεπιστήμια, καθώς και από το Εργατικό Κόμμα της αντιπολίτευσης.

Η ερευνήτρια Misha Islam από το Πανεπιστήμιο του Southampton στη Βρετανία επισημαίνει ότι η περσινή χρονιά σημείωσε τον υψηλότερο αριθμό εγκλημάτων μίσους κατά των μουσουλμάνων στη Βρετανία. Παρόλα αυτά, “ακόμα περιμένουμε έναν ορισμό που η κυβέρνηση είχε υποσχεθεί από το 2019”, δήλωσε, θεωρώντας ότι η καθυστέρηση του επίσημου ορισμού οφείλεται στην έλλειψη πολιτικής βούλησης.

Η Islam έκρινε ότι η απουσία ενός επίσημου ορισμού καθιστά δύσκολη την καταμέτρηση των επιθέσεων εναντίον μουσουλμάνων, καθώς πολλές περιπτώσεις δεν αναφέρονται και, κατά συνέπεια, δεν καταγράφονται.

Θεωρεί ότι οι λεκτικές και σωματικές επιθέσεις κατά μουσουλμάνων στους δρόμους και στα τζαμιά, μαζί με την άνοδο των δραστηριοτήτων της ακροδεξιάς, έχουν γίνει καθημερινή πραγματικότητα για τους Βρετανούς μουσουλμάνους.

Ενώ σημείωσε ότι οποιοσδήποτε αποτελεσματικός ορισμός της ισλαμοφοβίας θα πρέπει να περιλαμβάνει τόσο την ατομική όσο και τη θεσμική διάσταση του φαινομένου, κατέληξε τονίζοντας την ανάγκη ο ορισμός να καλύπτει τις ατομικές πράξεις και τη συστηματική διάκριση εντός των θεσμών, επειδή οι επιπτώσεις τους στην καθημερινή ζωή των μουσουλμάνων είναι ιδιαίτερα αισθητές.