Τα Στενά του Ορμούζ έχουν μετατραπεί στο απόλυτο κέντρο βάρους της σύγκρουσης μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν, με τις επιπτώσεις του αποκλεισμού τους να απειλούν άμεσα την παγκόσμια οικονομία. Από τις 28 Φεβρουαρίου 2026, όταν ξεκίνησε ο πόλεμος, το μέλλον αυτής της κρίσιμης διόδου αποτελεί το δυσκολότερο σημείο διαπραγμάτευσης, επισκιάζοντας ακόμη και το πυρηνικό πρόγραμμα της Τεχεράνης.
Μετά την επίθεση σε δύο δεξαμενόπλοια την Τρίτη σε ύδατα του Ομάν, η κατάσταση εκτροχιάστηκε. Οι ΗΠΑ απάντησαν με πλήγματα σε ιρανικό έδαφος, προκαλώντας την αντίδραση της Τεχεράνης με επιθέσεις στο Μπαχρέιν και το Κουβέιτ. Ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Donald Trump, κήρυξε άκυρο το μνημόνιο κατανόησης που είχε υπογραφεί, ενώ οι ιρανικές δυνάμεις έχουν ναρκοθετήσει τα στενά και έχουν περιορίσει την κίνηση κατά 95%. Σύμφωνα με τον Fatih Birol από τον Διεθνή Οργανισμό Ενέργειας, πρόκειται για τη μεγαλύτερη διαταραχή εφοδιασμού στην ιστορία της παγκόσμιας αγοράς πετρελαίου.
Το Ιράν χρησιμοποιεί τα στενά ως κύριο μοχλό πίεσης, όμως αυτή η στρατηγική αποδεικνύεται καταστροφική και για την ίδια τη χώρα. Οι εξαγωγές πετρελαίου της έχουν καταρρεύσει κατά 90% από τον Μάιο, ενώ η χώρα αναγκάζεται να πουλά το αργό της με έκπτωση 20%. Την ίδια στιγμή, οι χώρες του Κόλπου προσπαθούν να παρακάμψουν το πρόβλημα χρησιμοποιώντας εναλλακτικούς αγωγούς, όπως τον αγωγό Ανατολής-Δύσης στη Σαουδική Αραβία και τη γραμμή Habshan-Fujairah στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, οι οποίες όμως δεν επαρκούν για να καλύψουν το κενό των 20 εκατομμυρίων βαρελιών ημερησίως που διερχόντουσαν από τα στενά προπολεμικά.
Η κρίση δεν περιορίζεται στα ενεργειακά. Περίπου το 30% του παγκόσμιου θαλάσσιου εμπορίου λιπασμάτων διερχόταν από τα Στενά του Ορμούζ, με τον δείκτη τιμών λιπασμάτων της Παγκόσμιας Τράπεζας να έχει σημειώσει άνοδο άνω του 12% το πρώτο τρίμηνο του 2026. Ο Οργανισμός Τροφίμων και Γεωργίας προειδοποιεί για μειωμένες αποδόσεις στις σοδειές 2026–2027, πλήττοντας κυρίως χώρες της Αφρικής και της Ασίας. Καθώς η παγκόσμια οικονομία αναμένεται να επιβραδυνθεί στο 2,8% για το 2026, το αδιέξοδο στα στενά παραμένει ένας κίνδυνος που καμία πλευρά δεν μπορεί να αντέξει μακροπρόθεσμα, αλλά καμία δεν υποχωρεί για να επιλύσει.
