Η Νότια Κορέα επιχειρεί να δώσει μια πρωτοποριακή λύση στο ζήτημα της μοναξιάς που μαστίζει τον ηλικιωμένο πληθυσμό της, εντάσσοντας στην καθημερινότητά τους ρομπότ με τεχνητή νοημοσύνη. Οι ειδικά σχεδιασμένες κούκλες συντροφιάς λειτουργούν ως προσωπικοί βοηθοί, υπενθυμίζοντας στους ηλικιωμένους πότε πρέπει να λάβουν τη φαρμακευτική τους αγωγή, ενώ παράλληλα παρακολουθούν τη γενικότερη κατάσταση της υγείας τους.

Η τεχνολογία αυτή δεν περιορίζεται μόνο στην παροχή πληροφοριών, καθώς είναι προγραμματισμένη να εκπέμπει σήμα κινδύνου σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης. Παρά τα προφανή οφέλη για την ασφάλεια και την καθημερινότητα των ηλικιωμένων, η αυξανόμενη εξάρτηση από την τεχνητή νοημοσύνη επαναφέρει στο προσκήνιο τον προβληματισμό για το εάν οι μηχανές μπορούν πράγματι να υποκαταστήσουν την αναγκαία για τον άνθρωπο σύνδεση και συναισθηματική επικοινωνία.