Η «ακροδεξιά» αποτελεί σήμερα έναν από τους πιο αμφιλεγόμενους όρους στο πολιτικό λεξιλόγιο, συχνά χρησιμοποιούμενο ως «πολεμικό» εργαλείο για τον αποπροσανατολισμό της κοινής γνώμης. Καθώς οι διαδηλώσεις όπως εκείνη με το σύνθημα «Unite the Kingdom» στο London υπό τον Stephen Yaxley-Lennon, γνωστό ως Tommy Robinson, πληθαίνουν, η ανάγκη να κατανοήσουμε την προέλευση και την ουσία αυτού του χαρακτηρισμού γίνεται επιτακτική.
Η ρίζα της διάκρισης «δεξιάς-αριστεράς» ανάγεται στα έδρανα της Εθνοσυνέλευσης κατά τη Γαλλική Επανάσταση. Ωστόσο, ο όρος extreme droite άρχισε να αποκτά τη σύγχρονη σημασία του μετά το 1984, όταν το National Front του Jean-Marie Le Pen σημείωσε εκρηκτική άνοδο στις ευρωπαϊκές εκλογές, προκαλώντας πολιτικό σεισμό. Από τότε, ο όρος χρησιμοποιείται συχνά για να περιγράψει κινήματα που συνδυάζουν τον εθνικισμό, τον αντι-ελιτισμό και την αυστηρή αντι-μεταναστευτική ρητορική.
Οι ειδικοί, όπως ο Cas Mudde, τονίζουν ότι η ακροδεξιά δεν είναι ένα ενιαίο μπλοκ. Διακρίνεται σε «ριζοσπαστική» και «εξτρεμιστική». Ενώ τα ριζοσπαστικά κόμματα ασκούν κριτική στη δημοκρατία, τα εξτρεμιστικά –όπως η πάλαι ποτέ Χρυσή Αυγή στην Ελλάδα– επιδιώκουν συχνά την ανατροπή της. Το πρόβλημα της ασαφούς χρήσης του όρου έγκειται στο γεγονός ότι, όταν εφαρμόζεται πρόχειρα σε μετριοπαθείς απόψεις, καταλήγει να «απολυμαίνει» τα όρια, επιτρέποντας σε ακραίους σχηματιστές να εμφανίζονται ως θύματα ενός διεφθαρμένου κατεστημένου.
Η άνοδος αυτών των δυνάμεων τροφοδοτήθηκε από διαδοχικές κρίσεις: την παγκοσμιοποίηση της δεκαετίας του ’80, την οικονομική κρίση του 2008 και το προσφυγικό ζήτημα του 2015. Καθώς κόμματα όπως το AfD στη Γερμανία ή το Brothers of Italy της Giorgia Meloni έχουν μετακινηθεί από το περιθώριο στο επίκεντρο των εξελίξεων, τα παραδοσιακά κόμματα συχνά υιοθετούν τη ρητορική τους για να ανακτήσουν ψηφοφόρους. Η κατανόηση του πότε ένας πολιτικός χρησιμοποιεί τον όρο «ακροδεξιά» για να αναλύσει ένα φαινόμενο και πότε για να στιγματίσει έναν αντίπαλο, είναι το «κλειδί» για να ξεχωρίσουμε τον πολιτικό διάλογο από τον θόρυβο της εποχής.
