Η Τυνησία συμπλήρωσε πέντε χρόνια από την ημέρα που ο Πρόεδρος Kais Saied ανέστειλε τη λειτουργία του κοινοβουλίου και ανέλαβε έκτακτες εξουσίες, με τη χώρα να παραμένει βαθιά διχασμένη, αντιμετωπίζοντας μια σοβαρή οικονομική ύφεση και ένα αδιέξοδο που επιδεινώνεται. Ενώ οι υποστηρικτές του Προέδρου θεωρούν τις κινήσεις του ως μια αναγκαία «διόρθωση» για τη σωτηρία της χώρας, η αντιπολίτευση καταγγέλλει την κατάρρευση των κρατικών θεσμών και τη συγκέντρωση της εξουσίας στα χέρια ενός μόνο ανδρός.
Σύμφωνα με ειδικούς που μίλησαν στο πρόγραμμα Ma Waraa al-Khabar του Al Jazeera, η τυνησιακή οικονομία παρεμποδίζεται από ένα κακό επιχειρηματικό περιβάλλον και την έλλειψη σαφούς στρατηγικής. Ο καθηγητής Οικονομικών στο Πανεπιστήμιο της Τυνησίας, Ridha Chkoundali, επισήμανε ότι το ποσοστό των επενδύσεων κατέρρευσε από το 20 τοις εκατό του ΑΕΠ την περίοδο 2015-2019 σε μόλις 8 τοις εκατό το 2023, λόγω της υψηλής φορολογίας που πλέον λειτουργεί ως τροχοπέδη στην ανάπτυξη. Η κατάσταση για τους πολίτες είναι ασφυκτική, με τον πληθωρισμό στα τρόφιμα να εκτοξεύει τις τιμές και την ανεργία –ειδικά μεταξύ των νέων επιστημόνων– να οδηγεί σε κύματα φυγής στο εξωτερικό.
Η πολιτική κρίση έχει πάρει μορφή κοινωνικής οργής, με χιλιάδες διαδηλωτές να συγκεντρώνονται στη λεωφόρο Habib Bourguiba στην Τύνιδα, στις 25 Ιουλίου 2026, ζητώντας την αποχώρηση του Προέδρου Saied. Κεντρικό αίτημα των κινητοποιήσεων είναι η απελευθέρωση των πολιτικών κρατουμένων, μεταξύ των οποίων ο 85χρονος Rached Ghannouchi, πρώην πρόεδρος της Βουλής και ηγέτης του κόμματος Ennahdha, του οποίου η κατάσταση της υγείας κρίνεται ανησυχητική εντός των φυλακών Mornaguia.
Την ίδια στιγμή, οι διεθνείς πιέσεις εντείνονται. Ο Αμερικανός βουλευτής Joe Wilson εξαπέλυσε δριμεία επίθεση κατά του καθεστώτος, κατηγορώντας τον Kais Saied ότι μετατρέπει τη χώρα σε μια δικτατορία ενός ανδρός, ενώ ανακοίνωσε την πρόθεσή του να προωθήσει νομοθεσία για την επιβολή κυρώσεων στον Πρόεδρο και τον στενό κύκλο συνεργατών του. Ο Wilson άσκησε κριτική και για τη στροφή της εξωτερικής πολιτικής της Τυνησίας, η οποία πλέον φέρεται να ευθυγραμμίζεται με τη Ρωσία του Vladimir Putin, το Ιράν και τη Hezbollah.
