Το Πακιστάν, αντιμέτωπο με την όξυνση των περιφερειακών εντάσεων και την παραλυσία του Οργανισμού Νοτιοασιατικής Περιφερειακής Συνεργασίας (SAARC), προτείνει τη δημιουργία ενός νέου τριμερούς σχήματος συνεργασίας με το Μπαγκλαντές και την Κίνα, το οποίο θα μπορούσε ενδεχομένως να επεκταθεί και σε άλλες χώρες. Ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης και υπουργός Εξωτερικών του Πακιστάν, Ισάκ Νταρ, τόνισε την επιτακτική ανάγκη για συνεργασία έναντι της αντιπαράθεσης, επισημαίνοντας ότι η τρέχουσα πρωτοβουλία δεν κατευθύνεται εναντίον τρίτης χώρας.
Η πρόταση αυτή έρχεται σε μια περίοδο αυξημένης τριβής μεταξύ του Πακιστάν και της Ινδίας, οι σχέσεις των οποίων επιδεινώθηκαν περαιτέρω μετά από μια σύντομη αεροπορική σύγκρουση τον Μάιο. Παράλληλα, οι σχέσεις του Μπαγκλαντές με την Ινδία έχουν επίσης επιδεινωθεί σημαντικά μετά την ανατροπή της πρώην πρωθυπουργού Σεΐχ Χασίνα, η οποία κατέφυγε στην Ινδία και καταδικάστηκε ερήμην στο Μπαγκλαντές.
Το SAARC, που ιδρύθηκε το 1985, έχει παραλύσει σε μεγάλο βαθμό λόγω των δεκαετιών εντάσεων μεταξύ Ινδίας και Πακιστάν. Η τελευταία σύνοδος του οργανισμού αναβλήθηκε επ’ αόριστον το 2016, όταν η Ινδία αποχώρησε, επικαλούμενη επίθεση στο Κασμίρ. Η απουσία πολιτικής βούλησης για διαχωρισμό της περιφερειακής συνεργασίας από τις διμερείς διαφωνίες καθιστά αδύνατη την πρόοδο του SAARC.
Ενώ το SAARC έχει τη δυνατότητα να ενισχύσει σημαντικά το εμπόριο και τη συνδεσιμότητα στη Νοτια Ασία, που εκπροσωπεί πάνω από δύο δισεκατομμύρια ανθρώπους, το ενδοπεριφερειακό εμπόριο παραμένει ελάχιστο. Η έλλειψη περιφερειακής συνδεσιμότητας, σε συνδυασμό με τις διπλωματικές παρεξηγήσεις, όπως η άρνηση του Πακιστάν να υπογράψει συμφωνίες για οχήματα και σιδηροδρομικές μεταφορές, έχουν εμποδίσει την πρόοδο.
Παρόλο που άλλες περιφερειακές πρωτοβουλίες, όπως η BBIN (Μπαγκλαντές, Μπουτάν, Ινδία, Νεπάλ) και η BIMSTEC (Βεγγάλη, Μπαγκλαντές, Μπουτάν, Μιανμάρ, Νεπάλ, Σρι Λάνκα, Ταϊλάνδη) έχουν αναδυθεί, η πρόταση του Πακιστάν για μια εναλλακτική συμμαχία με την Κίνα φέρνει στο προσκήνιο την προσπάθεια αναδιαμόρφωσης των περιφερειακών μηχανισμών συνεργασίας. Η επιτυχία της πρότασης εξαρτάται από την αντίληψη της πρακτικής αξίας των μικρότερων, εστιασμένων σχημάτων και από το κατά πόσον η συμμετοχή θα επιφέρει πολιτικό κόστος στις σχέσεις με την Ινδία. Ενώ χώρες όπως η Σρι Λάνκα, το Νεπάλ, οι Μαλδίβες και το Μπουτάν ενδέχεται να δείξουν αρχικό ενδιαφέρον, η Ινδία και οι γεωπολιτικές της ευαισθησίες αναμένεται να επηρεάσουν την τελική απόφαση.
