Η κατάσταση στην υγεία της Γάζας είναι δραματική, αφού μετά από εβδομάδες παύσης των εχθροπραξιών, ο γενικός διευθυντής του υπουργείου Υγείας της Γάζας, Δρ. Munir Al-Barsh, σκιαγραφεί μια ζοφερή εικόνα. Τα νοσοκομεία δυσκολεύονται να ανταπεξέλθουν, τα αποθέματα φαρμάκων έχουν εξαντληθεί και ασθενείς χάνουν τη ζωή τους ενώ περιμένουν θεραπεία στο εξωτερικό.
Σύμφωνα με τον Δρ. Al-Barsh, το σύστημα υγείας δεν μοιάζει πλέον με καμία υφιστάμενη δομή. Τα κατεστραμμένα κτίρια και οι άδειες χειρουργικές αίθουσες μαρτυρούν την έκταση της καταστροφής. Περιγράφει την κατάσταση ως “κατεστραμμένη υποδομή” με σοβαρές ελλείψεις σε ζωτικές προμήθειες.
Επισημαίνει ότι η έλλειψη βασικών φαρμάκων φτάνει το 84%, ενώ 40% των φαρμάκων επείγουσας ανάγκης έχουν φτάσει σε μηδενικά επίπεδα για πρώτη φορά στην ιστορία του υπουργείου. Επιπλέον, τα ιατρικά εφόδια παρουσιάζουν πρωτοφανή έλλειψη, φτάνοντας το 71%. Τα υλικά περιτύλιξης (γάζες) δεν υπάρχουν, και τα διάφορα διαλύματα επαρκούν μόνο για ένα μήνα, καθιστώντας εξαιρετικά δύσκολη την παροχή πρωτοβάθμιας φροντίδας. Η παροχή καυσίμων και οι τηλεπικοινωνίες έχουν διακοπεί, ενώ τα εργαστήρια έχουν σχεδόν σταματήσει να λειτουργούν.
Ο Δρ. Al-Barsh τονίζει τους περιορισμούς στις βοήθειες, καθώς μόνο δύο φορτηγά φορτωμένα με υλικά φτάνουν εβδομαδιαίως στο υπουργείο Υγείας, ενώ τα υπόλοιπα κατανέμονται σε διεθνείς οργανισμούς. Θεωρεί αυτή την ποσότητα “ασήμαντη” μπροσροστά στις ανάγκες της περιοχής.
Η έλλειψη φαρμάκων για τον καρκίνο ανέρχεται στο 71%, ενώ 90% των υλικών για ορθοπεδικές επεμβάσεις έχουν εξαφανιστεί. Αυτό έχει ωθήσει χιλιάδες τραυματίες να ζητούν μεταφορά για θεραπεία στο εξωτερικό, λόγω της έλλειψης ορθοπεδικών εμφυτευμάτων και του απαραίτητου χειρουργικού εξοπλισμού.
Ανησυχητικά στοιχεία
Αναφέρονται στοιχεία που χαρακτηρίζονται “τρομακτικά”, όπως η εμφάνιση αναιμίας στο 82% των παιδιών κάτω του ενός έτους. Ο Δρ. Al-Barsh θεωρεί αυτόν τον δείκτη ως ένδειξη της βαθιάς ανθρωπιστικής κρίσης, αντικρούοντας τους ισχυρισμούς των κατοχικών δυνάμεων σχετικά με την επισιτιστική κατάσταση.
Περισσότερες από 18.000 περιπτώσεις ταξιδιών για θεραπεία έχουν καταγραφεί, συμπεριλαμβανομένων 7.000 τραυματιών, 5.000 παιδιών, καθώς και καρκινοπαθών και ασθενών που χρειάζονται επείγουσες επεμβάσεις. Ωστόσο, η διέλευση παραμένει κλειστή, επιδεινώνοντας την κατάσταση αυτών των ασθενών.
Ο Δρ. Al-Barsh επισημαίνει ότι οι κατοχικές δυνάμεις παρουσιάζουν μια παραπλανητική εικόνα στον κόσμο, επιτρέποντας την είσοδο καταναλωτικών αγαθών, ενώ εμποδίζουν την είσοδο ιατρικού εξοπλισμού και απαραίτητων υλικών. Χαρακτηρίζει αυτή τη συμπεριφορά ως επιδείνωση της υγείας στην περιοχή.
Σχετικά με τις επείγουσες ανάγκες, ο Δρ. Al-Barsh αναφέρει ότι το υπουργείο χρειάζεται επείγουσα προμήθεια χειρουργικών φαρμάκων και φαρμάκων έκτακτης ανάγκης, των οποίων η έλλειψη φτάνει το 54%, καθώς και ιατρικών εφόδων, με ποσοστό ελλείψεων 71%. Επίσης, απαιτούνται κινητά νοσοκομεία και ανταλλακτικά για τη συντήρηση του εξοπλισμού.
Πιστεύει ότι το ιατρικό προσωπικό είναι ικανό να ανασυγκροτήσει το σύστημα υγείας, εφόσον παρασχεθούν οι προμήθειες και ανοίξουν οι διαβάσεις. Φέρνει ως παράδειγμα την ικανότητά τους να λειτουργούν τις μονάδες επειγόντων περιστατικών χωρίς ηλεκτρικό και τις χειρουργικές αίθουσες χωρίς εξοπλισμό κατά τη διάρκεια του πολέμου.
Η απαιτούμενη φάση αποκατάστασης
Αναφέρεται στη φάση αποκατάστασης που απαιτείται, η οποία περιλαμβάνει το άνοιγμα των διαβάσεων, τη διασφάλιση της ροής φαρμάκων και υλικών, την εισαγωγή καυσίμων, ιατρικού εξοπλισμού και κινητών νοσοκομείων. Ωστόσο, η συνέχιση της τρέχουσας κατάστασης καθιστά τον θάνατο “το ευκολότερο πράγμα που αντιμετωπίζουν οι άνθρωποι”.
Αποκαλύπτει τον θάνατο χιλίων ασθενών που περίμεναν να μεταφερθούν στο εξωτερικό, παρόλο που διέθεταν επίσημα έγγραφα που αποδείκνυαν την ανάγκη τους για θεραπεία εκτός Γάζας. Θεωρεί αυτό το γεγονός έναν από τους σοβαρότερους δείκτες της υγειονομικής κατάρρευσης.
Ο Δρ. Al-Barsh παρατηρεί μια άλλη πτυχή της τραγωδίας, καθώς έχουν καταγραφεί 6.000 ακρωτηριασμοί, με τους ασθενείς να χρειάζονται προγράμματα σωματικής και ψυχολογικής αποκατάστασης, καθώς και προσθετικά μέλη και αναπηρικά αμαξίδια. Δηλώνει ότι αυτό το ζήτημα είναι “εξαιρετικά σοβαρό” λόγω της έλλειψης πόρων.
Τονίζει ότι τα συσσωρευμένα ψυχολογικά τραύματα επιδεινώνουν την κατάσταση αυτών των ασθενών, ενώ δεν υπάρχουν ούτε τα απλούστερα αναλγητικά, πράγμα που επιδεινώνει την καθημερινή τους ταλαιπωρία. Υπογραμμίζει ότι ο κόσμος παρακολουθεί την τραγωδία χωρίς να κάνει κάτι για να τη σταματήσει.
Ο Δρ. Al-Barsh τονίζει ότι η Γάζα αντιμετωπίζει μια ολοκληρωτική υγειονομική κατάρρευση, και η ανασυγκρότηση του υγειονομικού τομέα εξαρτάται από το άνοιγμα των διαβάσεων και τη ροή ιατρικής και ανθρωπιστικής βοήθειας, εν μέσω της συνεχιζόμενης ταλαιπωρίας των ασθενών που βρίσκονται στο χείλος του θανάτου καθημερινά.
