Παρά τη συμφωνία εκεχειρίας που συνήφθη υπό την αιγίδα των Ηνωμένων Πολιτειών μεταξύ της Χαμάς και του Ισραήλ, οι συνθήκες στη Λωρίδα της Γάζας παραμένουν αμετάβλητες, προκαλώντας αγωνία στους κατοίκους. “Δεν υπάρχει καμία διαφορά ανάμεσα στον πόλεμο και την εκεχειρία, ούτε μεταξύ της πρώτης και της δεύτερης φάσης της συμφωνίας: Οι βομβιστικές επιθέσεις συνεχίζονται καθημερινά,” δήλωσε ο Mahmoud Abdel Aal στο πρακτορείο ειδήσεων AFP. “Όλοι ανησυχούν και είναι απογοητευμένοι γιατί τίποτα δεν έχει αλλάξει.”
Οι ισραηλινές επιθέσεις δεν έχουν σταματήσει σε ολόκληρη τη Γάζα, με τουλάχιστον 463 Παλαιστίνιους να έχουν χάσει τη ζωή τους από την έναρξη της εκεχειρίας τον Οκτώβριο του προηγούμενου έτους. Μόνο την Τετάρτη, μετά την ανακοίνωση της δεύτερης φάσης του ειρηνευτικού σχεδίου του Προέδρου Donald Trump για τη Γάζα από τον ειδικό απεσταλμένο της Μέσης Ανατολής των ΗΠΑ, Steve Witkoff, περισσότεροι από 14 άνθρωποι σκοτώθηκαν στην παράκτια περιοχή, σύμφωνα με την πολιτική άμυνα της Γάζας.
Μέσα σε ένα τοπίο κατεστραμμένων κτιρίων και σκηνών που έχουν υποστεί ζημιές από τη βροχή, οι Παλαιστίνιοι εκφράζουν μια αίσθηση πικρίας. Αν και οι ισραηλινές επιθέσεις έχουν μειωθεί σε ένταση μετά την εκεχειρία, οι καθημερινές βομβιστικές επιθέσεις συνεχίζονται. Την Παρασκευή, ένας φωτογράφος του AFP κατέγραψε μέλη της οικογένειας Houli να περπατούν μέσα στα ερείπια, μετά τον θάνατο πέντε συγγενών τους από αεροπορική επιδρομή στο σπίτι τους στο Deir el-Balah, στην κεντρική Γάζα.
Οι καθημερινές συνθήκες διαβίωσης παραμένουν εξαιρετικά επισφαλείς για τους περισσότερους Παλαιστίνιους, με περισσότερο από το 80% των υποδομών να έχουν καταστραφεί, σύμφωνα με τον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών. Τα δίκτυα ύδρευσης και ηλεκτροδότησης, καθώς και τα συστήματα διαχείρισης απορριμμάτων, έχουν καταρρεύσει. Τα νοσοκομεία λειτουργούν ελάχιστα, αν λειτουργούν καθόλου, ενώ οι εκπαιδευτικές δραστηριότητες περιορίζονται σε περιστασιακές πρωτοβουλίες. Σύμφωνα με τη UNICEF, κάθε παιδί στη Γάζα χρειάζεται ψυχολογική υποστήριξη μετά από πάνω από δύο χρόνια πολέμου.
“Μας λείπει η κανονική ζωή,” λέει η Nivine Ahmad, 47 ετών, που ζει σε καταυλισμό εκτοπισμένων στην περιοχή al-Mawasi, στο νότιο τμήμα της Γάζας, ελπίζοντας να επιστρέψει στο σπίτι της στην πόλη της Γάζας. “Ονειρευόμουν να ζήσω με την οικογένειά μου σε μια προκατασκευασμένη μονάδα, με ηλεκτρικό και νερό αντί για το βομβαρδισμένο σπίτι μας,” είπε. “Μόνο τότε θα νιώσω ότι ο πόλεμος έχει τελειώσει.” Εν τω μεταξύ, προτρέπει τον κόσμο να μπει στη θέση των Παλαιστινίων. “Έχουμε μόνο ελπίδα και υπομονή,” ανέφερε.
