Η Γερουσία των Ηνωμένων Πολιτειών συνεχίζει τη συζήτηση για τον αμφιλεγόμενο νόμο SAVE America, μια πρόταση που υποστηρίζεται σθεναρά από τον πρώην πρόεδρο Donald Trump και η οποία προκαλεί έντονες αντιδράσεις. Οι υποστηρικτές του νομοσχεδίου ισχυρίζονται ότι θα ενισχύσει την ασφάλεια των εκλογών, ενώ οι επικριτές εκφράζουν ανησυχίες για την πιθανότητα αποκλεισμού εκατομμυρίων ψηφοφόρων.
Ο Trump έχει καταστήσει σαφή την επιθυμία του προς το Κογκρέσο να περάσει τον νόμο SAVE America, ο οποίος, σύμφωνα με τον ίδιο, αποτελεί ύψιστη προτεραιότητα ενόψει των ενδιάμεσων εκλογών του Νοεμβρίου. Οι εκλογές αυτές θα καθορίσουν ποιο κόμμα θα ελέγχει τη Γερουσία και τη Βουλή των Αντιπροσώπων. Το νομοσχέδιο έχει την σχεδόν καθολική στήριξη των Ρεπουμπλικανών, ενώ οι Δημοκρατικοί παραμένουν σε μεγάλο βαθμό ενωμένοι στην αντίθεσή τους. Είχε προηγουμένως περάσει από τη Βουλή των Αντιπροσώπων, όπου οι Ρεπουμπλικανοί κατέχουν την πλειοψηφία, με κομματικές ψηφοφορίες. Ωστόσο, η πρόοδος του μέτρου έχει σταματήσει στο Κογκρέσο, όπου οι Ρεπουμπλικανοί διαθέτουν 53 από τις 100 έδρες, αριθμός που υπολείπεται των 60 ψήφων που πιθανόν θα χρειαστούν για την έγκρισή του, εκτός εάν η ηγεσία του κόμματος προχωρήσει σε αλλαγή των μακροχρόνιων κανόνων του σώματος – μια «πυρηνική» επιλογή με μακροχρόνιες συνέπειες.
Ο νόμος SAVE America, στην έκδοση που πέρασε από τη Βουλή τον Φεβρουάριο, θα απαιτούσε από τους ψηφοφόρους να προσκομίζουν αποδεικτικό ιθαγένειας (πιστοποιητικό γέννησης ή διαβατήριο) κατά την εγγραφή τους στους εκλογικούς καταλόγους. Επιπλέον, θα επέβαλλε αυστηρότερες απαιτήσεις ταυτοποίησης για την άσκηση του εκλογικού δικαιώματος, είτε μέσω ταχυδρομείου είτε αυτοπροσώπως. Σύμφωνα με το Σύνταγμα των ΗΠΑ, οι εκλογές διοικούνται από τις πολιτείες, οι οποίες έχουν διαφορετικές διαδικασίες εγγραφής ψηφοφόρων και επιβεβαίωσης ιθαγένειας. Η ψήφος από μη πολίτες είναι ήδη παράνομη, και όλα τα άτομα που εγγράφονται για να ψηφίσουν βεβαιώνουν ότι είναι πολίτες των ΗΠΑ υπό την απειλή του όρκου. Το νομοσχέδιο δεν προβλέπει χρηματοδότηση για τις νέες διαδικασίες επαλήθευσης, οι οποίες θα τεθούν σε ισχύ αμέσως μετά την υπογραφή του νόμου. Επιπλέον, θα απαιτούσε από όλες τις πολιτείες να διασταυρώνουν τους εκλογικούς τους καταλόγους με το σύστημα “Alien Verification Eligibility” των Υπηρεσιών Ιθαγένειας και Μετανάστευσης των ΗΠΑ (USCIS) για τον εντοπισμό πιθανών μη πολιτών που είναι ήδη εγγεγραμμένοι. Θα περιλάμβανε επίσης ποινικές κυρώσεις για τους υπεύθυνους εκλογών που εγγράφουν ψηφοφόρους χωρίς την απαιτούμενη τεκμηρίωση.
Ο Trump υποστηρίζει επί μακρόν ότι οι εκλογές στη χώρα πλήττονται από ευρεία απάτη, συμπεριλαμβανομένης της ψήφου από μη πολίτες, παρά την έλλειψη αποδεικτικών στοιχείων. Ακόμη και το συντηρητικό Heritage Foundation, το οποίο έχει επηρεάσει πολλές πολιτικές του Trump, έχει εντοπίσει μόνο σπάνιες περιπτώσεις απάτης ψηφοφόρων σε δεκαετίες εκλογών στις ΗΠΑ. Η εστίαση του Trump στη διοίκηση των εκλογών χρονολογείται από την ήττα του το 2020 από τον πρώην πρόεδρο Joe Biden, την οποία εξακολουθεί να θεωρεί αποτέλεσμα «κλοπής» ψήφων, χωρίς να έχει προκύψει κανένα στοιχείο που να υποστηρίζει αυτούς τους ισχυρισμούς. Ο πρόεδρος έχει χαρακτηρίσει τον νόμο SAVE America «ένα από τα πιο ΣΗΜΑΝΤΙΚΑ & ΣΥΝΕΠΕΙΣ νομοθετικά κείμενα στην ιστορία του Κογκρέσου, και της ίδιας της Αμερικής». Τον Μάρτιο, είχε δεσμευτεί να μην υπογράψει κανένα άλλο νομοσχέδιο μέχρι να περάσει η εν λόγω νομοθεσία, ενώ έχει δηλώσει ότι δεν θα υποστηρίξει Ρεπουμπλικάνους που δεν στηρίζουν τον νόμο. Ο Trump είπε επίσης στα μέλη του κόμματός του τον Μάρτιο ότι η ψήφιση του νόμου θα «εγγυηθεί» την επιτυχία τους όχι μόνο στις ενδιάμεσες εκλογές, αλλά και στα επόμενα χρόνια. Αρκετοί κορυφαίοι Ρεπουμπλικανοί έχουν υιοθετήσει την ρητορική του Trump, με τον Ομιλητή της Βουλής των Αντιπροσώπων, Mike Johnson, να δηλώνει ότι οι αντίπαλοι της νομοθεσίας «θέλουν παράνομοι μετανάστες να ψηφίζουν στις εκλογές μας».
Από την άλλη πλευρά, οι επικριτές υποστηρίζουν ότι ο νόμος θα ισοδυναμούσε με ευρεία αποστέρηση δικαιωμάτων ψήφου, δημιουργώντας δυσβάσταχτα εμπόδια για την αντιμετώπιση ενός προβλήματος – της εγγραφής μη πολιτών – που πολλές μελέτες δείχνουν ότι είναι σπάνιο. Αρκετές μελέτες έχουν καταδείξει ότι περίπου το 11% των επιλέξιμων ψηφοφόρων δεν διαθέτουν πιστοποιητικό γέννησης, ενώ το 52% δεν διαθέτει έγκυρο διαβατήριο. Συνολικά, μια πρόσφατη μελέτη από ομάδες παρακολούθησης εκλογών διαπίστωσε ότι περίπου το 9% των επιλέξιμων ψηφοφόρων στις ΗΠΑ δεν έχει εύκολη πρόσβαση σε έγγραφα που αποδεικνύουν την ιθαγένεια, ποσοστό που αντιστοιχεί σε περίπου 21,3 εκατομμύρια άτομα. Ομάδες όπως το Bipartisan Policy Center έχουν εκφράσει την άποψη ότι η νομοθεσία κινδυνεύει να προκαλέσει περισσότερη ζημιά παρά καλό. Σύμφωνα με δεδομένα από ένα σύστημα επαλήθευσης ψηφοφόρων της USCIS, το οποίο χρησιμοποιούν ήδη ορισμένες πολιτείες για τον εντοπισμό μη πολιτών στους εκλογικούς τους καταλόγους, μόνο το 0,04% των περιπτώσεων που εξετάστηκαν επισημάνθηκαν ως πιθανοί μη πολίτες. Ωστόσο, όπως σημείωσε το Bipartisan Policy Center, στοιχεία υποδεικνύουν ότι το ποσοστό αυτό μπορεί να είναι σημαντικά χαμηλότερο, αναφέροντας μια ανασκόπηση στην κομητεία Travis του Τέξας, η οποία βρήκε ότι το ένα τέταρτο των ψηφοφόρων που επισημάνθηκαν από την USCIS είχαν στην πραγματικότητα προσκομίσει αποδεικτικά στοιχεία ιθαγένειας. Σε ένα άλλο παράδειγμα, μια ανασκόπηση όλων των εγγεγραμμένων ψηφοφόρων στην Utah από το 2025 έως το 2026 βρήκε μόνο μία περίπτωση μη πολίτη εγγεγραμμένου ψηφοφόρου μεταξύ περισσότερων από δύο εκατομμυρίων ψηφοφόρων. Δεν υπήρξαν επιβεβαιωμένες περιπτώσεις ψήφου από μη πολίτη. Κορυφαίοι Δημοκρατικοί έχουν εκφράσει παρόμοιες επικρίσεις, κατηγορώντας παράλληλα τον Trump ότι επιδιώκει να επηρεάσει το αποτέλεσμα των ενδιάμεσων εκλογών ως μέρος μιας πολυετούς προσπάθειας για πολιτικοποίηση της διοίκησης των ψηφοφόρων. «Το μόνο που οι Ρεπουμπλικανοί προσπαθούν να σώσουν με αυτήν τη νομοθεσία είναι το δέρμα τους στις επόμενες εκλογές», δήλωσε νωρίτερα αυτή την εβδομάδα ο Chuck Schumer, ο επικεφαλής των Δημοκρατικών στη Γερουσία.
Ένα βασικό σημείο διαφωνίας για τους επικριτές της νομοθεσίας είναι τα επιπλέον εμπόδια που θα μπορούσε να δημιουργήσει για άτομα, κυρίως γυναίκες, που άλλαξαν το επώνυμό τους μετά τον γάμο ή για άλλους λόγους. Εκτιμάται ότι 69 εκατομμύρια γυναίκες στις ΗΠΑ δεν έχουν εύκολη πρόσβαση σε έγγραφα που συνδέουν τα τρέχοντα νόμιμα ονόματά τους με αυτά της γέννησής τους, σύμφωνα με την League of Women Voters, η οποία έχει πρωτοστατήσει στην αντίθεση προς το νομοσχέδιο. Η απαίτηση για επιπλέον τεκμηρίωση για ορισμένες έγγαμες γυναίκες δημιουργεί εγγενή ανισότητα στο σύστημα, έχει υποστηρίξει ο οργανισμός. Ο νόμος θα δημιουργούσε περαιτέρω εμπόδια για άτομα που μετακινούνται τακτικά, συμπεριλαμβανομένων μελών του στρατού, και εκείνων που έχουν υποστεί καταστροφικές αλλαγές στη ζωή τους, όπως φυσικές καταστροφές, έχουν υποστηρίξει οι επικριτές.
Ο λεγόμενος «φιλιμπέστερ» (filibuster) είναι ένας διαδικαστικός κανόνας στη Γερουσία που μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να απαιτηθούν 60 ψήφοι για την ψήφιση των περισσότερων νομοσχεδίων, αντί για την απλή πλειοψηφία των 51 ψήφων στην αίθουσα των 100 εδρών. Τα κόμματα στην μειοψηφία χρησιμοποιούν εδώ και καιρό τον κανόνα για να περιορίσουν το κόμμα στην πλειοψηφία, με Ρεπουμπλικάνους και Δημοκρατικούς σπάνια να κατέχουν 60 έδρες που εξαλείφουν τον φιλιμπέστερ. Ως κανόνας που δημιουργήθηκε από τη Γερουσία, θα μπορούσε εύκολα να καταργηθεί από το κόμμα που βρίσκεται στην εξουσία. Ωστόσο, η κατάργησή του θεωρείται εδώ και καιρό «πυρηνική» επιλογή. Ενώ θα πρόσφερε βραχυπρόθεσμα οφέλη στο κόμμα της πλειοψηφίας, θα υπονόμευε το ίδιο κόμμα εάν γίνει μειοψηφία σε μελλοντικές εκλογές. Παρόλα αυτά, ο Trump έχει ασκήσει πιέσεις στην ηγεσία των Ρεπουμπλικανών στη Γερουσία να καταργήσει τον κανόνα, γράφοντας στο Truth Social τον Μάρτιο ότι πρέπει να «Σκοτώσουν τον Φιλιμπέστερ».
Η συζήτηση στη Γερουσία για τη νομοθεσία βρίσκεται σε εξέλιξη, αλλά μεγάλες αλλαγές στην υποστήριξη θεωρούνται εξαιρετικά απίθανες. Οι Ρεπουμπλικανοί είναι απίθανο να φέρουν τη νομοθεσία προς ψήφιση εάν δεν έχουν την απαιτούμενη υποστήριξη. Προς το παρόν, δεν υπάρχει σχέδιο για ψηφοφορία κατάργησης του φιλιμπέστερ, η οποία θα απαιτούσε απλή πλειοψηφία. Οι νομοθέτες δεν έχουν ακόμη επιδιώξει άλλες, πιο σταδιακές διαδικαστικές μανούβρες για την ψήφιση του νομοσχεδίου χωρίς 60 ψήφους.
