Ο Allah Rakha Rahman, ευρύτερα γνωστός ως AR Rahman, ο οποίος θεωρείται ο πιο διάσημος συνθέτης της Ινδίας, βρέθηκε στο επίκεντρο έντονης διαδικτυακής αντιπαράθεσης. Ο βραβευμένος με Όσκαρ συνθέτης, που έχει τιμηθεί με πολυάριθμα διεθνή μουσικά βραβεία, συμπεριλαμβανομένων Γκράμμι και Χρυσής Σφαίρας, δήλωσε σε πρόσφατη τηλεοπτική συνέντευξη ότι πιθανόν έχασε επαγγελματικές ευκαιρίες λόγω «κοινοτικής» μεροληψίας στο Bollywood, τη βιομηχανία κινηματογράφου της Ινδίας.
«Άνθρωποι που δεν είναι δημιουργικοί έχουν πλέον την εξουσία να αποφασίζουν, και αυτό μπορεί να ήταν και κάτι κοινοτικό, αλλά όχι ευθέως», ανέφερε ο Rahman στο BBC Asian Network. «Έφτασε σε εμένα σαν ψίθυροι ότι σας έκλεισαν, αλλά η εταιρεία παραγωγής προχώρησε και προσέλαβε τους πέντε δικούς της συνθέτες. Είπα, ‘Ω, αυτό είναι υπέροχο, ξεκούραση για μένα. Μπορώ να χαλαρώσω με την οικογένειά μου’», εξήγησε.
Οι δηλώσεις του Rahman προκάλεσαν σφοδρή αντίδραση από δεξιές ινδουιστικές φωνές, οι οποίες αμφισβήτησαν την πατριωτική του ταυτότητα και το ταλέντο του, κατηγορώντας τον ότι παίζει το «χαρτί του θύματος». Ο Vinod Bansal από την οργάνωση Vishwa Hindu Parishad (VHP) απαίτησε απολογία από τον Rahman για «διασυρμό» της χώρας.
Παρά τις λίγες έντονες φωνές, πολλοί εντός της βιομηχανίας επέλεξαν να τηρήσουν αποστάσεις, χωρίς να προσφέρουν στήριξη. Ο ίδιος ο συνθέτης, αντιμέτωπος με αδιάκοπο διαδικτυακό «τρολάρισμα», αναγκάστηκε να δώσει διευκρινίσεις. Σε βίντεο που ανέβασε στο Instagram, δήλωσε: «Κατανοώ ότι οι προθέσεις μπορεί μερικές φορές να παρεξηγηθούν, αλλά σκοπός μου ήταν πάντα να ανυψώνω, να τιμώ και να υπηρετώ μέσω της μουσικής». Τόνισε, επίσης, την ευγνωμοσύνη του προς το έθνος και τη συνεργασία του με τον Ινδό πρωθυπουργό Narendra Modi, καθώς και τη συμμετοχή του στη σύνθεση μουσικής για την επερχόμενη ταινία Ramayana, μαζί με τον Γερμανό συνθέτη Hans Zimmer.
Οι αντιδράσεις, ωστόσο, συνεχίστηκαν, αναδεικνύοντας τη δυσκολία του να είσαι Μουσουλμάνος εν μέσω της αυξανόμενης θρησκευτικής δυσανεξίας στην Ινδία. Δημοσιογράφοι επισήμαναν πώς δημόσια πρόσωπα μειονοτήτων συχνά αντιμετωπίζουν παρόμοιες επιθέσεις, ανεξαρτήτως των πράξεων ή των δηλώσεών τους. Αναλυτές, όπως ο Debasish Roy Chowdhury, επισημαίνουν ότι το διαδικτυακό «τρολάρισμα» μπορεί να δημιουργήσει την ψευδαίσθηση ευρείας κοινωνικής συναίνεσης, πνίγοντας τον διάλογο και τη λογική.
Το περιστατικό φέρνει στο προσκήνιο την επιρροή της δεξιάς ινδουιστικής ιδεολογίας στην τέχνη και τον κινηματογράφο στην Ινδία, με κατηγορίες για παραγωγή ταινιών που προωθούν ινδουιστικές αφηγήσεις, δυσφημούν Μουσουλμάνους και κοσμικούς ηγέτες, ή εξυμνούν ινδουιστές εξτρεμιστές. Ταινίες όπως “The Kashmir Files” (2022) και “The Kerala Story” (2023) έχουν κατηγορηθεί για υποκίνηση μίσους και ισλαμοφοβίας, αντίστοιχα.
Η κατηγορία ότι η ινδική κινηματογραφική βιομηχανία στρέφεται προς ινδουιστικές αφηγήσεις, ευθυγραμμιζόμενη με την ιδεολογία του κυβερνώντος κόμματος, τίθεται όλο και πιο συχνά. Η αυξανόμενη θρησκευτική ένταση στην Ινδία, παράλληλα με την επιρροή των δεξιών ομάδων, δημιουργεί ένα κλίμα φόβου και αυτολογοκρισίας, επηρεάζοντας την καλλιτεχνική ελευθερία.
