Την ώρα που το Ισραήλ και οι Ηνωμένες Πολιτείες εξαπέλυαν επιθέσεις κατά του Ιράν, οι Παλαιστίνιοι στη Λωρίδα της Γάζας βυθίστηκαν στον πανικό. Η ανάμνηση του παρελθόντος, όταν το κλείσιμο των συνοριακών περασμάτων είχε οδηγήσει σε λιμό, τους ώθησε σε μαζικές αγορές τροφίμων και βασικών αγαθών, προκαλώντας εκτόξευση των τιμών. Σύντομα, η είδηση του κλεισίματος των συνόρων επιβεβαιώθηκε.
Αυτό συνέβη λίγο μετά τη λήξη της προθεσμίας που είχε θέσει το Ισραήλ για την αποχώρηση 37 Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων (ΜΚΟ) από τη Γάζα, λόγω μη συμμόρφωσης με τις απαιτήσεις εγγραφής. Οργανώσεις όπως οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα (MSF), Medical Aid for Palestinians UK, Handicap International: Humanity & Inclusion, ActionAid, CARE, έπρεπε να σταματήσουν τις δραστηριότητές τους.
Στην τελευταία στιγμή, ένα διάταγμα του Ανωτάτου Ισραηλινού Δικαστηρίου επέτρεψε τη συνέχιση των εργασιών τους, ενώ εξετάζει την έφεσή τους κατά της απαγόρευσης. Ωστόσο, ακόμη και με αυτή την απόφαση, οι οργανώσεις δεν μπορούν να λειτουργήσουν πλήρως, καθώς η ισραηλινή κατοχή συνεχίζει να εμποδίζει την είσοδο των προμηθειών και του ξένου προσωπικού τους στη Γάζα.
Σύμφωνα με τις ίδιες τις ΜΚΟ, συνυπεύθυνες για το ήμισυ των διανομών τροφίμων στη Λωρίδα και το 60% των υπηρεσιών που παρέχονται στα επιτόπια νοσοκομεία, πολλές οικογένειες στη Γάζα αντιμετωπίζουν τον λιμό, καθώς τα δέματα τροφίμων δεν θα διανεμηθούν και οι πηγές εισοδήματος θα χαθούν.
Αυτές οι ενέργειες, όπως και το κλείσιμο των συνόρων, δεν αφορούν την αποτυχία των ΜΚΟ να τηρήσουν νέους κανονισμούς, αλλά αποτελούν μια ακόμη μορφή συλλογικής τιμωρίας κατά των Παλαιστινίων. Ακόμη και αν το Δικαστήριο αποφασίσει υπέρ των ΜΚΟ, το Ισραήλ θα βρει νέους τρόπους να τις απομακρύνει, όπως φάνηκε με την πιθανή αναστολή δραστηριοτήτων της World Central Kitchen, η οποία εξυπηρετεί ένα εκατομμύριο γεύματα ημερησίως, λόγω του αποκλεισμού των προμηθειών της.
Κατά συνέπεια, στο πλαίσιο του πολέμου με το Ιράν, εκατοντάδες χιλιάδες οικογένειες κινδυνεύουν να αντιμετωπίσουν ξανά σοβαρές ελλείψεις τροφίμων. Αυτό έρχεται να προστεθεί στον συνεχιζόμενο πόλεμο κατά της UNRWA, του οργανισμού που αποτελεί τη ραχοκοκαλιά της διεθνούς στήριξης για τους Παλαιστίνιους πρόσφυγες. Το Ισραήλ έχει απαγορεύσει τη λειτουργία του και έχει μπλοκάρει τις προμήθειές του, ενώ μέσω πιέσεων έχει επιτύχει σημαντικές περικοπές στον προϋπολογισμό του, οδηγώντας σε απολύσεις και μειώσεις μισθών.
Η πιθανή κατάργηση διεθνών οργανώσεων απειλεί άμεσα τις ζωές εκατοντάδων χιλιάδων πολιτών που εξαρτώνται από τις υπηρεσίες και την απασχόληση που παρέχουν. Το κλείσιμο των συνόρων μπορεί να σημάνει μια νέα κρίση λιμού. Πρόκειται για μορφές συλλογικής τιμωρίας που, δυστυχώς, σπάνια θα προβληθούν στα ειδησεογραφικά δίκτυα. Το Ισραήλ αναζητά συνεχώς νέους τρόπους για να καταστήσει τη ζωή στη Γάζα ακόμη πιο αφόρητη και αδύνατη.
Δύομισι χρόνια “ισραηλινής γενοκτονίας” έχουν καταστρέψει νοσοκομεία, σχολεία, πανεπιστήμια, δρόμους, συστήματα ύδρευσης και αποχέτευσης, σταθμούς παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας και αμέτρητους γεννήτριες και ηλιακούς συλλέκτες. Ο πληθυσμός ζει σε σκηνές ή αυτοσχέδια καταφύγια, με μολυσμένο νερό, ανεπαρκή τροφή και κατεστραμμένη γη. Τώρα, οι κάτοικοι της Γάζας θα στερηθούν ακόμη και την ελάχιστη διεθνή υποστήριξη που λάμβαναν.
Ο στόχος είναι να ωθηθούν οι Παλαιστίνιοι προς την απόγνωση και την τελική παράδοση, να επιθυμούν να εγκαταλείψουν τη γη τους, μια μορφή εθνοκάθαρσης με αμοιβαία συναίνεση. Παρόλο που οι οργανώσεις που το Ισραήλ επιδιώκει να απαγορεύσει προέρχονται κυρίως από δυτικές χώρες, υπάρχει ελάχιστη έως μηδενική κατακραυγή από δυτικές κυβερνήσεις. Η κατοχή προσπαθεί να καταστρέψει την διεθνή ανθρωπιστική βοήθεια, προκειμένου να ελέγξει πλήρως τη διανομή της.
Η συλλογική τιμωρία αποτελεί παραβίαση του διεθνούς δικαίου. Τα κράτη υποχρεούνται να προχωρήσουν πέρα από λεκτικές καταδίκες και να επιβάλουν κυρώσεις. Μέχρι να συμβεί αυτό, οι κάτοικοι της Γάζας θα συνεχίσουν να υφίστανται όλο και πιο βίαιες πράξεις συλλογικής τιμωρίας από τους κατακτητές τους.
