Η διοίκηση του Προέδρου Donald Trump ξεκίνησε μια σημαντική στρατιωτική εκστρατεία κατά του Ιράν το Σάββατο, πλήττοντας στόχους σε όλη τη χώρα στο πλαίσιο της Επιχείρησης «Epic Fury». Η κλιμάκωση αυτή έχει ήδη προκαλέσει απώλειες, αυξημένες περιφερειακές εντάσεις και αστάθεια στην περιοχή. Καθώς οι επιθέσεις συνεχίζονται, ανακύπτουν κρίσιμα ερωτήματα: Είναι οι Ηνωμένες Πολιτείες ουσιαστικά σε πόλεμο με το Ιράν; Γιατί η Ουάσιγκτον αποφάσισε να επιτεθεί; Και θα μπορούσε η σύγκρουση να επεκταθεί και να περιλάβει αμερικανικές χερσαίες δυνάμεις;
Σύμφωνα με την Ιρανική Ερυθρά Ημισέληνο, τουλάχιστον 787 άνθρωποι έχουν σκοτωθεί στο Ιράν. Από αμερικανικής πλευράς, έξι στρατιώτες έχουν χάσει τη ζωή τους στη μάχη και 18 έχουν τραυματιστεί, καθώς οι ΗΠΑ συνεχίζουν τις επιθέσεις τους στο Ιράν και το Ιράν αντεπιτίθεται με πυραύλους και drones εναντίον του Ισραήλ και αμερικανικών περιουσιακών στοιχείων στην περιοχή. Ο Αμερικανός Υπουργός Άμυνας, Pete Hegseth, ανέφερε ότι μια βολή παραβίασε τις αεράμυνες και έπληξε μια οχυρωμένη αμερικανική στρατιωτική θέση, με αναφορές να υποδεικνύουν ότι τα θύματα σημειώθηκαν στο Κουβέιτ. Στο Ιράν, το πιο θανατηφόρο μεμονωμένο συμβάν σημειώθηκε στη νοτιοανατολική πόλη Minab, όπου ένα χτύπημα έπληξε ένα δημοτικό σχολείο θηλυκών. Τουλάχιστον 165 μαθήτριες έχασαν τη ζωή τους.
Η αμερικανική Συνταγματική διάταξη δίνει στο Κογκρέσο την αποκλειστική εξουσία να κηρύσσει πόλεμο, ωστόσο ο πρόεδρος, ως αρχιστράτηγος, έχει την εξουσία να αντιδρά σε άμεσες απειλές. Όπως εξηγεί ο David Schultz, καθηγητής πολιτικών επιστημών και νομικών στο Hamline University, οι σύγχρονοι πρόεδροι συχνά παρακάμπτουν τις επίσημες κηρύξεις πολέμου, χαρακτηρίζοντας τις στρατιωτικές ενέργειες ως αμυντικές ή μέτρα έκτακτης ανάγκης. Στην πραγματικότητα, η τελευταία φορά που οι ΗΠΑ κήρυξαν επίσημα πόλεμο ήταν κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, ενώ συγκρούσεις όπως στο Βιετνάμ και το Ιράκ διεξήχθησαν χωρίς επίσημη δήλωση. Η Πράξη Εξουσιών Πολέμου του 1973 προσπαθεί να περιορίσει τις μονομερείς προεδρικές στρατιωτικές ενέργειες στους 60 ημέρες, απαιτώντας επίσης την ειδοποίηση του Κογκρέσου εντός 48 ωρών από την έναρξη των εχθροπραξιών. Ο Trump ενημέρωσε το Κογκρέσο για τις επιθέσεις, επικαλούμενος μια «ανυπόφορη» απειλή από το Ιράν, παρά τις προσπάθειες για διπλωματική λύση. Η διάκριση μεταξύ «επίθεσης» και «πολέμου» εξαρτάται συχνά από τη διάρκεια και την ένταση, με τον Paul Quirk, καθηγητή πολιτικής επιστήμης στο Πανεπιστήμιο της Βρετανικής Κολομβίας, να σημειώνει ότι εάν η σύγκρουση συνεχιστεί για εβδομάδες ή μήνες, τότε γίνεται πόλεμος στην πράξη.
Η διοίκηση Trump έχει επικαλεστεί αρκετούς βασικούς λόγους για την επίθεση. Ένας πρωταρχικός στόχος, σύμφωνα με τον Trump και τον αντιπρόεδρο JD Vance, είναι να διασφαλιστεί ότι το Ιράν δεν θα αποκτήσει πυρηνικό όπλο, παρόλο που η Διεθνής Υπηρεσία Ατομικής Ενέργειας δεν έχει βρει αποδείξεις για ένα πυρηνικό πρόγραμμα όπλων. Οι ΗΠΑ υποστηρίζουν επίσης ότι οι επιθέσεις ήταν ένα προληπτικό, αμυντικό μέτρο για να αποτραπεί το Ιράν από την επίθεση σε αμερικανικά στρατεύματα, βάσεις και συμμάχους, αν και οι επιθέσεις έχουν ήδη πυροδοτήσει αντίστοιχες ιρανικές ενέργειες. Ο Υπουργός Εξωτερικών Marco Rubio πρότεινε ότι οι ΗΠΑ ενήργησαν επειδή το Ισραήλ ετοιμαζόταν για δική του στρατιωτική επίθεση στο Ιράν. Ωστόσο, οι εμπειρογνώμονες επισημαίνουν την ασυνεπή επικοινωνία της διοίκησης, με τον ίδιο τον Trump να δηλώνει ότι οι ΗΠΑ επιτέθηκαν επειδή πίστευαν ότι η Τεχεράνη θα χτυπούσε πρώτη. Το Trump έχει επίσης ανοιχτά καλέσει τον ιρανικό λαό να «πάρει την εξουσία» και να «αναλάβει τον έλεγχο του πεπρωμένου του». Επιπλέον, ένας από τους στόχους της εκστρατείας είναι η διάλυση της ιρανικής υποστήριξης σε ομάδες όπως η Hezbollah, οι Χούθι και η Χαμάς.
Μέχρι στιγμής, οι ΗΠΑ έχουν βασιστεί σε αεροπορικές και ναυτικές επιθέσεις, χωρίς επίσημη ανακοίνωση για χερσαία εισβολή, αν και ο Trump δεν αποκλείει την πιθανότητα. Όταν ρωτήθηκε ευθέως αν θα μπορούσαν να αναπτυχθούν αμερικανικά στρατεύματα στο Ιράν, ο Trump απάντησε «ποτέ δεν θα πω ποτέ». Εμπειρογνώμονες εκτιμούν ότι οι αεροπορικές επιθέσεις από μόνες τους είναι απίθανο να τερματίσουν μόνιμα το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν, το οποίο η Τεχεράνη επιμένει ότι είναι ειρηνικού χαρακτήρα. Εάν οι ΗΠΑ αναπτύξουν χερσαίες δυνάμεις, η κλίμακα της πρόκλησης θα ήταν σημαντική, καθώς το Ιράν είναι τρεις έως τέσσερις φορές μεγαλύτερο από το Ιράκ το 2003, μια εισβολή που απαίτησε πάνω από 150.000 Αμερικανούς στρατιώτες στην κορύφωσή της. Μια τέτοια επιχείρηση θα ήταν εξαιρετικά δαπανηρή και δυνητικά πολύ παρατεταμένη.
Η ικανότητα των ΗΠΑ να διατηρήσουν υψηλής έντασης αεροπορικές επιχειρήσεις στο Ιράν εξαρτάται από τρεις βασικούς παράγοντες: στρατιωτικούς πόρους, χρηματοδότηση και πολιτική βούληση. Το Κογκρέσο θα μπορούσε να αναγκάσει τη διοίκηση Trump να περιορίσει ή να τερματίσει τις επιχειρήσεις, ενώ η στρατιωτική ικανότητα, συμπεριλαμβανομένων των αποθεμάτων πυραύλων και πυρομαχικών, είναι πεπερασμένη.
