Μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης το 1991, η Κούβα βυθίστηκε σε βαθιά κρίση. Καύσιμα, τρόφιμα και ανταλλακτικά εξαφανίστηκαν σχεδόν εν μία νυκτί. Ωστόσο, οι απλοί Κουβανοί αρνήθηκαν να υποκύψουν. Αντίθετα, ανέπτυξαν μια νέα κουλτούρα ριζικής επισκευής και επανάχρησης.

Από το Malecón της Αβάνας μέχρι τις αυλές μικρών πόλεων, η καθημερινότητα ορίζεται από την αρχή «εφευρίσκω και λύνω». Μηχανικοί, πλανόδιοι πωλητές και δάσκαλοι που έγιναν εφευρέτες, μετατρέπουν τα πάντα σε λύσεις. Ένα αψεγάδιαστο Plymouth Fury convertible του 1950, αμερικανικό αυτοκίνητο της δεκαετίας του ’50, κρύβει πλέον σοβιετικό κινητήρα, ιαπωνικό κιβώτιο ταχυτήτων και χειροποίητα εξαρτήματα. Πλυντήρια γίνονται τρίφτες καρυδάς, ηλιακοί ξηραντήρες και εργαλεία για αστικά αγροκτήματα.

Οι ιστορικοί της Κούβας και ο σχεδιαστής Ernesto Oroza αποκαλύπτουν τη φιλοσοφία πίσω από αυτή την «τεχνολογική ανυπακοή». Κάθε αντικείμενο αντιμετωπίζεται ως πρώτη ύλη για τροποποίηση και επέκταση. Μακριά από νοσταλγία, το ντοκιμαντέρ προσφέρει μια ωμή ματιά σε ένα μέλλον όπου οι πόροι είναι σπάνιοι και η ικανότητα επισκευής μπορεί να αποδειχθεί το πολυτιμότερο εργαλείο μας.