Η ένταση στην Λατινική Αμερική κλιμακώνεται, καθώς ο Αμερικανός πρόεδρος Donald Trump απείλησε με στρατιωτική δράση την Κολομβία, την Κούβα και το Μεξικό, εφόσον δεν «τακτοποιήσουν τις υποθέσεις τους». Ο Trump ισχυρίζεται ότι με τις ενέργειες αυτές αντιμετωπίζει την εμπορία ναρκωτικών και προασπίζεται τα αμερικανικά συμφέροντα στο Δυτικό Ημισφαίριο. Οι δηλώσεις αυτές αναζωπυρώνουν τις χρόνιες εντάσεις σχετικά με την αμερικανική παρέμβαση στην περιοχή, όπου πολλές κυβερνήσεις, αν και απρόθυμες να δεχθούν την εμπλοκή της Ουάσιγκτον, στερούνται των απαραίτητων στρατιωτικών δυνατοτήτων για να αντιμετωπίσουν τις ΗΠΑ.
Η στρατιωτική υπεροχή των Ηνωμένων Πολιτειών είναι αδιαμφισβήτητη, καθώς ο αμυντικός τους προϋπολογισμός για το 2025 ανήλθε στα 895 δισεκατομμύρια δολάρια, ξεπερνώντας το άθροισμα των αμυντικών προϋπολογισμών των επόμενων 10 μεγαλύτερων στρατιωτικά δαπανών κρατών παγκοσμίως. Σύμφωνα με τις κατατάξεις του Global Firepower για το 2025, η Βραζιλία διαθέτει τον ισχυρότερο στρατό στη Λατινική Αμερική, καταλαμβάνοντας την 11η θέση παγκοσμίως. Το Μεξικό ακολουθεί στην 32η, η Κολομβία στην 46η, η Βενεζουέλα στην 50η και η Κούβα στην 67η θέση. Σε όλους τους βασικούς δείκτες, όπως ο αριθμός των εν ενεργεία στρατιωτών, τα στρατιωτικά αεροσκάφη, τα άρματα μάχης, τα πολεμικά πλοία και οι αμυντικοί προϋπολογισμοί, οι χώρες αυτές υπολείπονται σημαντικά των ΗΠΑ. Σε ένα συμβατικό σενάριο πολέμου, η Αμερική διατηρεί συντριπτική υπεροχή.
Το μοναδικό στοιχείο όπου ορισμένες από αυτές τις χώρες υπερτερούν των ΗΠΑ είναι οι παραστρατιωτικές τους δυνάμεις. Αυτές οι δυνάμεις, που λειτουργούν παράλληλα με τους τακτικούς στρατούς, συχνά χρησιμοποιούν ασύμμετρες τακτικές και αντισυμβατικούς πολέμους, αποτελώντας μια διαφορετική πρόκληση για τις συμβατικές στρατιωτικές στρατηγικές.
Η Κούβα διαθέτει την τρίτη μεγαλύτερη παραστρατιωτική δύναμη στον κόσμο, με πάνω από 1,14 εκατομμύρια μέλη, σύμφωνα με το Global Firepower. Αυτές οι ομάδες περιλαμβάνουν πολιτοφυλακές υπό κρατικό έλεγχο και επιτροπές γειτονιάς, με κύριο στόχο την υποστήριξη του τακτικού στρατού σε περιπτώσεις εξωτερικών απειλών ή εσωτερικών κρίσεων. Στη Βενεζουέλα, ομάδες πολιτοφυλακής, γνωστές ως «colectivos», έχουν κατηγορηθεί για την επιβολή πολιτικού ελέγχου και εκφοβισμό αντιπάλων, λειτουργώντας με κρατική ανοχή ή υποστήριξη. Στην Κολομβία, παραστρατιωτικές ομάδες της δεξιάς, που αρχικά δημιουργήθηκαν για την καταπολέμηση αριστερών ανταρτών, επανεμφανίστηκαν ως εγκληματικές ή νεο-παραστρατιωτικές οργανώσεις. Στο Μεξικό, τα βαριά οπλισμένα καρτέλ ναρκωτικών λειτουργούν ως de facto παραστρατιωτικές δυνάμεις, διαθέτοντας στρατιωτικού επιπέδου οπλισμό και αμφισβητώντας την κρατική εξουσία.
Ιστορικά, οι ΗΠΑ έχουν επανειλημμένως παρέμβει στα εσωτερικά των χωρών της Λατινικής Αμερικής, από τις «Μπανάνικες Πολέμους» έως την υποστήριξη πραξικοπημάτων κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου. Παρόλο που υπήρξαν και πολιτικές όπως η «Πολιτική του Καλού Γείτονα» του Franklin D. Roosevelt, η ιστορία δείχνει συχνά μια τάση αμερικανικής ανάμειξης.
