Καθώς το Ιράν βρίσκεται αντιμέτωπο με τις δραματικές οικονομικές συνέπειες ενός παρατεταμένου αποκλεισμού στα Στενά του Ορμούζ, το ενδιαφέρον της Τεχεράνης στρέφεται προς τον Βορρά. Με τις εμπορικές οδούς στον Κόλπο να έχουν διακοπεί και τις εξαγωγές πετρελαίου να βρίσκονται σε κλοιό, η ηγεσία του Ιράν αναζητά τρόπους να απεξαρτηθεί από τη θαλάσσια οδό, ποντάροντας σε ένα δίκτυο σιδηροδρόμων, λιμανιών στην Κασπία Θάλασσα και εμπορικών διαδρομών που συνδέονται με τη Ρωσία. Η σημασία αυτής της συνεργασίας τονίστηκε κατά την πρόσφατη επίσκεψη του Ιρανού υπουργού Εξωτερικών, Abbas Araghchi, στην Αγία Πετρούπολη, όπου συναντήθηκε με τον Πρόεδρο της Ρωσίας Vladimir Putin, συζητώντας για τον πόλεμο, τις κυρώσεις και το μέλλον της περιοχής.
Η οικονομική σχέση μεταξύ Μόσχας και Τεχεράνης ενισχύθηκε μετά την αποχώρηση των ΗΠΑ από την πυρηνική συμφωνία του 2015 και την επιβολή κυρώσεων, μια τάση που επιταχύνθηκε μετά την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία το 2022. Παρά την αύξηση του όγκου των συναλλαγών στα 4,8 δισεκατομμύρια δολάρια το 2024, ειδικοί εκτιμούν ότι το ρωσικό «σωσίβιο» έχει περιορισμένες δυνατότητες. Οικονομικοί αναλυτές επισημαίνουν ότι το 90% του ιρανικού διεθνούς εμπορίου πραγματοποιείται μέσω θαλάσσης, όγκος που δεν μπορεί να αναπληρωθεί εύκολα από τις χερσαίες οδούς του Διεθνούς Διαδρόμου Μεταφορών Βορρά-Νότου (INSTC). Επιπλέον, το γεγονός ότι οι δύο χώρες παράγουν παρόμοια προϊόντα περιορίζει τη συμπληρωματικότητα των οικονομιών τους.
Από την πλευρά της, η Μόσχα αντιμετωπίζει τις δικές της οικονομικές πιέσεις λόγω του πολέμου στην Ουκρανία, καθιστώντας αμφίβολο το αν διαθέτει τους πόρους να στηρίξει ουσιαστικά την ιρανική οικονομία. Ενώ ορισμένοι αναλυτές θεωρούν ότι η υποστήριξη προς το Ιράν εξυπηρετεί τα ρωσικά γεωπολιτικά συμφέροντα, άλλοι εκτιμούν ότι η αντικατάσταση των θαλάσσιων οδών με χερσαία δίκτυα είναι μια διαδικασία χρονοβόρα και δαπανηρή, η οποία δεν μπορεί να υποκαταστήσει τα έσοδα από τις εξαγωγές πετρελαίου που παραμένουν αποκλεισμένες λόγω των αμερικανικών κυρώσεων.
