Στην κατεχόμενη Δυτική Όχθη, η Παλαιστίνια Χριστιανή ακτιβίστρια Αλίκη Κισίγια βιώνει μια ξεχωριστή χριστουγεννιάτικη περίοδο. Για πρώτη φορά από το 2019, μετά από μια δικαστική νίκη τον Ιούνιο, κατάφερε να πατήσει ξανά το πόδι της στην οικογενειακή γη στο χωριό αλ-Μακρούρ. Η απόφαση αυτή ανάγκασε τους Ισραηλινούς εποίκους να αποσύρουν την παράνομη εγκατάστασή τους και να εγκαταλείψουν τη γη.
«Αυτή η νίκη, που ανάγκασε τους εποίκους να διαλύσουν την εγκατάστασή τους ενόψει της οριστικής αποχώρησης, μου επιβεβαιώνει ότι δεν πρέπει ποτέ να κουραζόμαστε να συνεχίζουμε τον αγώνα, παρά τις μεθόδους που χρησιμοποίησαν για να πιέσουν εμένα και την οικογένειά μου να εγκαταλείψουμε τη γη», δήλωσε η Κισίγια στο Al Jazeera. «Έφυγαν από τη γη της οικογένειάς μας μετά από τέσσερις μήνες και προχώρησαν στην ανέγερση εγκατάστασης σε γη συγγενών μας. Ωστόσο, έχω επικρατήσει για άλλη μια φορά, γιατί κάθε φορά που τους έβλεπα στη γη μου, η δέσμευσή μου να συνεχίσω τον νομικό μου αγώνα γινόταν ισχυρότερη».
Η νομική διαμάχη της οικογένειας Κισίγια ήταν παρατεταμένη και σκληρή, καθώς μια οργάνωση Ισραηλινών εποίκων ισχυρίστηκε ότι αγόρασε τη γη από «άλλους ιδιοκτήτες», προσκομίζοντας έγγραφα ιδιοκτησίας. Μετά από χρόνια δικαστικών διαδικασιών, ένα ισραηλινό δικαστήριο απέρριψε πρόσφατα τον ισχυρισμό των εποίκων, κρίνοντας ότι τα προσκομισθέντα έγγραφα ήταν πλαστά. Το δικαστήριο έκρινε ότι η οικογένεια Κισίγια ήταν η νόμιμη ιδιοκτήτρια των 5 ντουναμ (0,005 τ.χλμ.) γης στο αλ-Μακρούρ και είχε το δικαίωμα να επιστρέψει σε αυτήν.
«Η απόφαση του ισραηλινού δικαστηρίου είναι πολύ σημαντική, διότι επιβεβαιώνει τα δικαιώματά μου και την ιδιοκτησία μου επί της γης και αποκαλύπτει την ψευδή φύση της κατοχής και τη χειραγώγηση των εγγράφων ιδιοκτησίας από τους εποίκους με παράνομο τρόπο, καθώς ήταν πλαστά για πολιτικούς και προσωπικούς σκοπούς», είπε η Κισίγια, η οποία είχε συλληφθεί το 2024 για διαμαρτυρία κατά των καταπατήσεων γης από εποίκους.
Παρά τη νομική της νίκη, η Κισίγια εξακολουθεί να αποφεύγει την παραμονή στη γη της, φοβούμενη τις επιθέσεις και τη βία από εποίκους, φαινόμενα που είναι συνηθισμένα στην ισραηλινή κατεχόμενη Δυτική Όχθη. «Η δικαστική απόφαση παραχώρησε στην οικογένειά μου και σε εμένα το δικαίωμα να επιστρέψουμε στη γη, στο σπίτι και στο εστιατόριο που κατεδαφίστηκαν από την κατοχή, αλλά αποφεύγουμε την μόνιμη παρουσία λόγω της βίας των εποίκων, που υποστηρίζεται από την ακροδεξιά κυβέρνηση και τους υπουργούς της, Σμότριτς και Μπεν-Γκβιρ», δήλωσε, αναφερόμενη στον Ισραηλινό υπουργό Οικονομικών Μπεζαλέλ Σμότριτς και τον υπουργό Εθνικής Ασφάλειας Ιταμάρ Μπεν-Γκβιρ.
Η Κισίγια, της οποίας το οικογενειακό σπίτι κατεδαφίστηκε επίσης από τις ισραηλινές δυνάμεις όταν ήταν παιδί, έχει γίνει σύμβολο αντίστασης στην χριστιανική της κοινότητα και στους άλλους Παλαιστίνιους, μετά από χρόνια ηγεσίας σε μια πολιτική, νομική και λαϊκή εκστρατεία για την αντιμετώπιση των πολιτικών κατοχής του Ισραήλ και της παράνομης επέκτασης των οικισμών.
Η επιτυχία της Κισίγια προσφέρει ανανεωμένη ελπίδα. Ωστόσο, η επέκταση των ισραηλινών οικισμών, με στόχο τη σύνδεση των παράνομων οικισμών της Ανατολικής Ιερουσαλήμ με το μπλοκ Γους Ετσιόν, νότια της κατεχόμενης Δυτικής Όχθης, συνεχίζεται ως μέρος του λεγόμενου σχεδίου «Μεγαλύτερη Ιερουσαλήμ». Η ακροδεξιά κυβέρνηση του Ισραήλ, υπό την ηγεσία του πρωθυπουργού Μπέντζαμιν Νετανιάχου, πιέζει για κατάσχεση παλαιστινιακής γης και την ανέγερση περισσότερων οικισμών.
Ο αριθμός των οικισμών και των προκεχωρημένων φυλακίων στην κατεχόμενη Δυτική Όχθη και την κατεχόμενη Ανατολική Ιερουσαλήμ έχει αυξηθεί σχεδόν κατά 50%, από 141 το 2022 σε 210 σήμερα, υπό την τρέχουσα ισραηλινή κυβέρνηση. Οι προκεχωρημένες φυλάκια χτίζονται χωρίς κρατική άδεια, ενώ οι οικισμοί εγκρίνονται από την ισραηλινή κυβέρνηση. Και τα δύο είναι παράνομα σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο, καθώς χτίζονται σε κατεχόμενη γη. Σχεδόν το 10% του εβραϊκού πληθυσμού του Ισραήλ, που ανέρχεται σε 7,7 εκατομμύρια, ζει σε αυτούς τους οικισμούς.
Οι παλαιστίνιοι αγρότες, ως μορφή αντίστασης, δεν μένουν αδρανείς και βρίσκουν τους δικούς τους τρόπους, έστω και μικρούς, για να εμποδίσουν την ισραηλινή κατάσχεση γης. Ο αγρότης Μπασίρ αλ-Σους, 60 ετών, δεν έχει σταματήσει ποτέ να καλλιεργεί και να αναστηλώνει τη γη του στο αλ-Μακρούρ, παρά τα ισραηλινά σχέδια για κατάσχεση περίπου 2.800 ντουναμ (2,8 τ.χλμ.) γεωργικής γης. Ο αλ-Σους πιστεύει ότι μπορούν να προστατεύσουν τη γη τους διατηρώντας την παρουσία τους 24 ώρες την ημέρα, και φυτεύοντάς την με σταφύλια και ελιές. «Η διατήρηση της παρουσίας μας ορατή θα απορρίψει τους ισχυρισμούς ότι αυτές οι γαίες δεν έχουν ιδιοκτήτες», δήλωσε, προσθέτοντας ότι οι αγρότες βασίζονται σε ιστορικά πηγάδια και παλιές αγροτικές δομές που τους επιτρέπουν να καλλιεργούν τη γη. «Δεν θα φύγουμε από τη γη μας».
Παλαιστίνιοι νομικοί εμπειρογνώμονες προειδοποιούν κατά του πανηγυρισμού για νομικές νίκες, καθώς οι Ισραηλινοί αξιωματούχοι και οι ηγέτες των εποίκων μπορούν να παρακάμψουν δικαστικές αποφάσεις. «Η κλιμάκωση της επέκτασης των εποίκων στη Δυτική Όχθη είναι σαφής. Αυτό που συμβαίνει είναι μέρος μιας ισραηλινής πολιτικής που στοχεύει στην εξάλειψη της ιδέας ενός παλαιστινιακού κράτους», δήλωσε ο Χασάν Μπρετζιέ, επικεφαλής του τμήματος διεθνούς δικαίου στην Επιτροπή Αντίστασης στην Αποικιοκρατία και το Τείχος.
Η Κισίγια, παρά τους φόβους, πιστεύει ότι η νομική της νίκη αντιπροσωπεύει μια αχτίδα ελπίδας, και μάλιστα σε μια σημαντική εποχή του έτους για τους Χριστιανούς. «Προσεύχομαι ο Θεός να δυναμώσει την πίστη μας και να μας κρατήσει ριζωμένους στη γη μας», είπε. «Οι Παλαιστίνιοι Χριστιανοί αποτελούν αναπόσπαστο μέρος του εθνικού αγώνα, αντιμετωπίζοντας συστηματική εκτόπιση που στοχεύει στο να παρουσιάσει τη σύγκρουση ως καθαρά θρησκευτική».
«Θέλω ο κόσμος να γνωρίζει ότι εμείς, ως Χριστιανοί, δεν είμαστε διαχωρισμένοι από την παλαιστινιακή υπόθεση», πρόσθεσε. «Είμαστε θεμελιώδες μέρος της, μαζί με τους μουσουλμάνους αδελφούς και αδελφές μας. Υφιστάμεθα συστηματικές διώξεις με στόχο την εκκένωση της Αγίας Γης από Χριστιανούς και την εκδίωξή τους, ώστε το Ισραήλ να παρουσιάσει τη σύγκρουση ως μια μεταξύ του ιδίου και των μουσουλμάνων». Η Κισίγια απευθύνεται κυρίως στους ηγέτες του χριστιανικού κόσμου, και ιδίως στους ηγέτες των παγκόσμιων εκκλησιών, για να σταθούν δίπλα στον αρχαίο χριστιανικό πληθυσμό της Παλαιστίνης. «Ελπίζω ότι η Αγιότητά Του ο Πάπας, μαζί με όλους τους εκκλησιαστικούς ηγέτες και τον κλήρο, θα παρέμβουν ευρύτερα για να προστατεύσουν την χριστιανική παρουσία στην πόλη της Βηθλεέμ και σε όλη την Παλαιστίνη», δήλωσε. «Είμαστε μέρος του αγώνα και της οικοδόμησης του παλαιστινιακού κράτους».
