Με τον ήχο της σειρήνας το βράδυ της Δευτέρας 20 Απριλίου 2026, το Ισραήλ ξεκίνησε τις εκδηλώσεις για την Ημέρα Μνήμης, τιμώντας τους στρατιώτες που έχασαν τη ζωή τους από την ίδρυση των πρώτων εβραϊκών οικισμών στην Παλαιστίνη το 1860, έως και σήμερα. Η ημέρα, που καθορίζεται από την 4η Iyar στο εβραϊκό ημερολόγιο, αποτελεί για το κράτος του Ισραήλ μια στιγμή απόλυτης παύσης, με απαγόρευση κάθε είδους ψυχαγωγίας και προβολή των ονομάτων των 25.644 στρατιωτών και 5.313 πολιτών που έχουν πεθάνει εδώ και 166 χρόνια.

Ωστόσο, η φετινή επέτειος αναδεικνύει μια έντονη πόλωση. Ενώ ο πρωθυπουργός Benjamin Netanyahu επιμένει σε μια ρητορική «δικαιοσύνης» και «νίκης» έναντι των εχθρών, οι επικριτές σημειώνουν ότι η επίσημη αφήγηση του Ισραήλ παραμένει εγκλωβισμένη σε ένα μονοδιάστατο πρίσμα θυσίας. Στις λίστες των πεσόντων δεν υπάρχει καμία αναφορά για τους εκατοντάδες χιλιάδες Παλαιστίνιους που έχασαν τη ζωή τους κατά την ίδια περίοδο, γεγονός που για πολλούς καθιστά την ημέρα αυτή σύμβολο μιας επιλεκτικής μνήμης.
Ο Allon Rivner, ένας 18χρονος Ισραηλινός που αρνείται τη στρατιωτική θητεία, εκφράζει την έντονη δυσαρέσκειά του για το κλίμα εθνικισμού που επικρατεί. Όπως δηλώνει στο Al Jazeera, η προσπάθειά του να συμπεριλάβει τους νεκρούς Παλαιστίνιους στις συζητήσεις για την Ημέρα Μνήμης συναντά κοινωνική και πολιτική κατακραυγή. Παράλληλα, ο Hassan Jabareen, ιδρυτής της οργάνωσης Adalah, τονίζει ότι για τους Παλαιστίνιους, η ημέρα αυτή και η Ημέρα Ανεξαρτησίας που ακολουθεί, ξυπνούν μόνο τις μνήμες της Nakba και του εκτοπισμού 750.000 ανθρώπων.

Η κατάσταση φαίνεται να επιδεινώνεται υπό την επιρροή της ακροδεξιάς κυβέρνησης. Ο υπουργός Οικονομικών Bezalel Smotrich, σε πρόσφατες δηλώσεις του, τόνισε ότι ο στόχος των συγκρούσεων είναι η εκτόπιση εκατοντάδων χιλιάδων Παλαιστινίων από τη Γάζα και ο διαμελισμός της Syria. Η επιλογή προσώπων όπως ο ραβίνος Avraham Zarbiv –γνωστός για τη συμμετοχή του στην κατεδάφιση παλαιστινιακών σπιτιών– για τις τιμητικές εκδηλώσεις, επιβεβαιώνει για τους πολέμιους της κυβέρνησης τη ριζοσπαστικοποίηση της ισραηλινής πολιτικής σκηνής.