Η ισραηλινή κατοχή αποτελεί το σημαντικότερο πρόβλημα υγείας στην Παλαιστίνη, προκαλώντας καταστροφικές συνέπειες για τον πληθυσμό, σύμφωνα με τον Dr Javid Abdelmoneim, διεθνή πρόεδρο των Γιατρών Χωρίς Σύνορα (MSF). Από τις 7 Οκτωβρίου 2023, οι πολιτικές που εφαρμόζονται στη Gaza και στην κατεχόμενη West Bank έχουν εκμηδενίσει τη δυνατότητα των Παλαιστινίων να ζουν μια υγιή και αξιοπρεπή ζωή, στο πλαίσιο ενός ευρύτερου αποικιοκρατικού σχεδίου.
Μετά από περισσότερες από 1.000 ημέρες συγκρούσεων, η συλλογική τιμωρία των Παλαιστινίων συνεχίζεται αμείωτη. Παρά την ύπαρξη μιας υποτιθέμενης εκεχειρίας, η καθημερινή απώλεια ζωών και οι ακρωτηριασμοί έχουν δυστυχώς ομαλοποιηθεί στη διεθνή συνείδηση. Μόνο τον Ιούνιο καταγράφηκε ο υψηλότερος αριθμός θυμάτων από την έναρξη της εκεχειρίας, με τον συνολικό απολογισμό των νεκρών από την αρχή του πολέμου να ξεπερνά τους 73.200.
Στη Gaza, η επέκταση της λεγόμενης «Κίτρινης Γραμμής» αναγκάζει περισσότερους από δύο εκατομμύρια ανθρώπους να στοιβάζονται σε τομείς που συρρικνώνονται, προκαλώντας ακραίο συνωστισμό. Οι ελλείψεις σε καθαρό νερό και αποχέτευση έχουν εκτοξεύσει τα περιστατικά αναπνευστικών λοιμώξεων, δερματικών παθήσεων και διαρροϊκών νόσων. Την ίδια στιγμή, στη West Bank, η βία από τις αρχές και τους έποικους εντείνεται, με περιορισμούς στην κίνηση που εμποδίζουν ακόμη και την πρόσβαση σε νοσοκομεία.
Το σύστημα υγείας έχει δεχθεί συστηματικά πλήγματα. Από τον Οκτώβριο του 2023, έχουν σκοτωθεί τουλάχιστον 1.700 υγειονομικοί, ανάμεσά τους και 15 μέλη των MSF. Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση του χειρουργού Dr Mohammed Obeid, ο οποίος συνελήφθη κατά τη διάρκεια επιδρομής στο νοσοκομείο Kamal Adwan στις 26 Οκτωβρίου 2024 και παραμένει έγκλειστος σε ισραηλινή φυλακή χωρίς κατηγορίες. Επιπλέον, οι ισραηλινές αρχές έχουν ακυρώσει τις άδειες 37 ανθρωπιστικών οργανώσεων, εμποδίζοντας την εισροή ιατρικού εξοπλισμού και προσωπικού.
Η διεθνής κοινότητα, μέσω της πολιτικής και στρατιωτικής υποστήριξης ή της σιωπής της, έχει καταστήσει δυνατή τη συνέχιση αυτής της κατάστασης. Χωρίς μια ριζική αλλαγή πολιτικής που θα θέτει ως προτεραιότητα την προστασία των αμάχων και την απρόσκοπτη ανθρωπιστική πρόσβαση, οι επόμενες 1.000 ημέρες θα επιφέρουν ακόμη μεγαλύτερη ανθρωπιστική καταστροφή.
