Στο παραλίμνιο χωριό Kagwel της κομητείας Kisumu στην Κένυα, η Rhoda Ongoche Akech θυμάται ακόμα τα επικριτικά σχόλια που την ακολουθούσαν το 2002. Σε ηλικία 39 ετών, η μητέρα επτά παιδιών αποφάσισε να καταρρίψει ένα από τα παλαιότερα ταμπού της λίμνης Victoria: την παρουσία γυναικών σε ψαρόβαρκες. Η κλιματική αλλαγή και η μείωση των ιχθυαποθεμάτων έχουν καταστήσει το θέμα της γυναικείας χειραφέτησης στον τομέα της αλιείας κρίσιμο για την επιβίωση των οικογενειών, καθώς η φράση-κλειδί είναι η γυναικεία αλιεία.
Για δεκαετίες, η κοινότητα της Akech θεωρούσε πως οι γυναίκες δεν είχαν θέση στο νερό. Ο ηλικιωμένος του χωριού, William Okedo, εξηγεί ότι οι προκαταλήψεις συνδέονταν συχνά με την έμμηνο ρύση, καθώς πολλοί πίστευαν ότι η παρουσία τους θα «έδιωχνε» τα ψάρια. Ωστόσο, η οικονομική ανάγκη αποδείχθηκε ισχυρότερη. Καθώς το εισόδημα από το εμπόριο ψαριών μειωνόταν, η Akech αψήφησε τις πιέσεις, εμπνευσμένη από γυναίκες της γειτονικής κομητείας Homabay που είχαν ήδη τολμήσει το ίδιο.
Σήμερα, μια ομάδα γυναικών ακολουθεί το παράδειγμά της, παρά το γεγονός ότι βρίσκονται σε νομικό κενό. Παρόλο που ορισμένοι αξιωματούχοι, όπως η Susan Claire από το τμήμα αλιείας της κομητείας Kisumu, αρνούνται την επίσημη συμμετοχή γυναικών στα πληρώματα, τα στοιχεία του Kenya Marine and Fisheries Research Institute υποδεικνύουν ότι περίπου 1.000 γυναίκες ασχολούνται πλέον με την αλιεία στη λίμνη.
Το περιβαλλοντικό κόστος είναι ωστόσο βαρύ. Ο μετεωρολόγος Chris Mutai προειδοποιεί ότι η αύξηση της θερμοκρασίας του νερού και η ρύπανση απειλούν τα οικοσυστήματα. Παρά τις δυσκολίες, γυναίκες όπως η Janet Ndweyi καταφέρνουν πλέον να χρηματοδοτήσουν τις σπουδές των παιδιών τους, αποδεικνύοντας ότι η ανάγκη για επιβίωση μπορεί να αλλάξει ακόμα και τις πιο βαθιά ριζωμένες κοινωνικές συμβάσεις.
