Μια αποπνικτική μυρωδιά είναι το πρώτο σημάδι πριν καν αντικρίσει κανείς τις σκηνές στον καταυλισμό αλ-Τααβούν, στη Γάζα. Εκεί, η γραμμή μεταξύ ανθρώπινης κατοίκησης και απορριμμάτων έχει σβηστεί. Εκατοντάδες οικογένειες, αναγκασμένες να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους λόγω του πολέμου, έχουν στήσει πρόχειρα καταλύματα πάνω και δίπλα σε έναν τεράστιο όγκο σκουπιδιών. Μέσα σε βουνά σάπιων απορριμμάτων, οι κάτοικοι δίνουν μια χαμένη μάχη ενάντια σε ασθένειες, παράσιτα και την ψυχολογική φρίκη της ζωής μέσα στη βρωμιά.
Ο Φαγιέζ αλ-Τζάντι, πατέρας που έχει εκτοπιστεί 12 φορές από την έναρξη του πολέμου, περιέγραψε τις συνθήκες που τους αφαιρούν την ανθρωπιά τους. «Τα ποντίκια τρώνε τις σκηνές από κάτω», δήλωσε στην Al Jazeera. «Περπατούν πάνω στα πρόσωπά μας όσο κοιμόμαστε. Η κόρη μου είναι 18 μηνών. Ένα ποντίκι πέρασε ακριβώς πάνω από το πρόσωπό της. Κάθε μέρα, έχει γαστρεντερίτιδα, εμετούς, διάρροια ή υποσιτισμό». Ο κ. αλ-Τζάντι ζητά μόλις 40 με 50 μέτρα καθαρού χώρου για να ζήσουν σαν άνθρωποι.
Η υγειονομική κρίση έχει οδηγήσει σε επιδημία δερματικών λοιμώξεων μεταξύ των 4.000 κατοίκων του καταυλισμού. Χωρίς τρεχούμενο νερό ή αποχετευτικό σύστημα, η ψώρα εξαπλώνεται ανεξέλεγκτα. Μωρά και παιδιά υποφέρουν από κνησμό και εξανθήματα, ενώ οι γονείς δηλώνουν απελπισμένοι, καθώς η ιατρική περίθαλψη είναι ανύπαρκτη. «Έχουμε χρησιμοποιήσει πέντε ή έξι μπουκάλια αλοιφής, αλλά μάταια», είπε μια γιαγιά, αναφερόμενη στην έλλειψη φαρμάκων και την αδυναμία των νοσοκομείων να τους εξυπηρετήσουν.
Οι συνθήκες στον καταυλισμό αλ-Τααβούν αποτελούν μικρόκοσμο της ευρύτερης κατάρρευσης της πόλης. Ο Χαμάντα αμπού Λαΐλά, λέκτορας πανεπιστημίου που βοηθά στη διαχείριση του καταυλισμού, προειδοποίησε για «περιβαλλοντική καταστροφή», επιδεινούμενη από την έλλειψη αποχετευτικών δικτύων και πόσιμου νερού σε όλη τη Λωρίδα της Γάζας. Η κρίση, σύμφωνα με τον Χουσνί Μουχάννα, εκπρόσωπο του Δήμου Γάζας, είναι ανθρωπογενής. Οι ισραηλινές δυνάμεις έχουν αποκλείσει την πρόσβαση στην κύρια χωματερή της Γάζας, αναγκάζοντας τη δημιουργία επικίνδυνων προσωρινών χωματερών σε κατοικημένες περιοχές. Περισσότεροι από 350.000 τόνοι στερεών αποβλήτων συσσωρεύονται μόνο εντός της πόλης της Γάζας, καθώς η καταστροφή μηχανημάτων, οι ελλείψεις καυσίμων και οι κίνδυνοι ασφαλείας καθιστούν αδύνατη τη διαχείριση των απορριμμάτων σύμφωνα με τα πρότυπα υγείας.
Οι κίνδυνοι στον καταυλισμό δεν είναι μόνο βιολογικοί. Ο Ριζκ αμπού Λαΐλά, εκτοπισμένος από το Μπέιτ Λαχίγια, ζει με την οικογένειά του δίπλα σε μια αχρησιμοποίητη οβίδα πυροβολικού που βρίσκεται ανάμεσα στα σκουπίδια. «Ζούμε δίπλα σε μια χωματερή γεμάτη φίδια και αδέσποτες γάτες», δήλωσε, δείχνοντας το πυρομαχικό. «Αυτή είναι μια αχρησιμοποίητη οβίδα ακριβώς δίπλα στις σκηνές. Με τη ζέστη του ήλιου, μπορεί να εκραγεί ανά πάσα στιγμή. Πού να πάμε με τα παιδιά μας;». Η κόρη του, Σαχντ, τρέμει από τον αγέλη αδέσποτων σκύλων που περιφέρονται στη χωματερή τη νύχτα, ενώ οι κάτοικοι ζουν με τον φόβο των επιθέσεων.
