Η διοίκηση χωρίς κυριαρχία δεν θα φέρει την ελευθερία στην Παλαιστίνη, καθώς η πρόσφατη απόφαση της Hamas να διαλύσει τα διοικητικά της όργανα στην Gaza και να μεταβιβάσει τον έλεγχο στην Εθνική Επιτροπή για τη Διοίκηση της Gaza (NCAG) –ένα σώμα που υποστηρίζεται από τις Ηνωμένες Πολιτείες– δεν εγγυάται ουσιαστική αλλαγή. Για χρόνια, το Ισραήλ και οι δυτικοί σύμμαχοί του υποστήριζαν πως το εμπόδιο για την ειρήνη ήταν η παρουσία της Hamas στην εξουσία. Τώρα που προτείνεται μια «τεχνοκρατική κυβέρνηση» από επαγγελματίες, μη συνδεδεμένους με κόμματα, η διεθνής κοινότητα καλείται να αποδείξει αν η κριτική της ήταν ειλικρινής.

Ωστόσο, το πρόβλημα παραμένει βαθύτερο από το ποιος διαχειρίζεται τα σχολεία ή τα νοσοκομεία. Ακόμα και αν μια νέα διοίκηση αναλάβει τα καθήκοντά της, το Ισραήλ διατηρεί τον απόλυτο έλεγχο στα σύνορα, τον εναέριο χώρο, τις ακτές και τις στρατιωτικές επιχειρήσεις. Οι Παλαιστίνιοι κινδυνεύουν να βρεθούν σε ένα καθεστώς όπου θα είναι υπεύθυνοι για τη διαχείριση της ανθρωπιστικής καταστροφής και της ανασυγκρότησης, χωρίς να κατέχουν καμία πολιτική εξουσία να αποτρέψουν την επανάληψη της καταστροφής.

Η ιστορία έχει δείξει πως κάθε φορά που οι Παλαιστίνιοι προσπαθούν να ορίσουν τη δική τους πολιτική ηγεσία, από τις εκλογές του 2006 μέχρι σήμερα, οι συνθήκες που θέτει η διεθνής κοινότητα συνεχώς μεταβάλλονται. Το ζητούμενο δεν είναι απλώς η αλλαγή προσώπων στις δημόσιες υπηρεσίες, αλλά το ποιος έχει το δικαίωμα να αποφασίζει για το μέλλον του λαού. Χωρίς την αναγνώριση του δικαιώματος στην αυτοδιάθεση και την πραγματική κυριαρχία, η μεταβίβαση της διοίκησης δεν θα είναι τίποτα άλλο παρά η διαχείριση της εξάρτησης των Παλαιστινίων, αντί για την πορεία προς την ελευθερία τους.