Η Najwa Abu Atiwi, μια 42χρονη γυναίκα από τον καταυλισμό Nuseirat στη Λωρίδα της Γάζας, παλεύει να επουλώσει τις βαθιές σωματικές και ψυχικές της πληγές, μετά από μια ισραηλινή αεροπορική επιδρομή που άλλαξε τη ζωή της για πάντα. Όταν συνήλθε από κώμα στις 11 Οκτωβρίου 2024, η πρώτη της επιθυμία ήταν να αντικρίσει το πρόσωπό της στον καθρέφτη. Η πραγματικότητα, ωστόσο, ήταν σκληρή: οι γιατροί την ενημέρωσαν ότι είχε χάσει το ένα της μάτι και ότι οι σοβαροί τραυματισμοί στο σαγόνι και το πρόσωπό της απαιτούσαν πολύπλοκες χειρουργικές επεμβάσεις.
Όμως, ο μεγαλύτερος πόνος δεν ήταν οπτικός. Κατά τη διάρκεια της νοσηλείας της, η Najwa αγνοούσε ότι η κόρη της, Hajar, η οποία θα γιόρταζε σύντομα τα έκτατα γενέθλιά της, είχε σκοτωθεί στην ίδια επίθεση. Η αποκάλυψη της αλήθειας αργότερα, αποτέλεσε το πιο οδυνηρό πλήγμα, καθώς δεν πρόλαβε ποτέ να αποχαιρετήσει το παιδί της.
Σήμερα, η Najwa βρίσκεται σε έναν διαρκή αγώνα, περιμένοντας την άδεια για να ταξιδέψει στο εξωτερικό, καθώς οι εξειδικευμένες επεμβάσεις που χρειάζεται για την αναδόμηση του προσώπου της είναι αδύνατο να πραγματοποιηθούν στην αποκλεισμένη Γάζα. Ο χειρουργός της, Dr Ayman Saidam, τονίζει ότι παρά την εμπειρία των γιατρών, η έλλειψη ιατρικών προμηθειών λόγω των ισραηλινών περιορισμών δυσχεραίνει τη διαδικασία αποκατάστασης χιλιάδων τραυματιών.
Η περίπτωση της Najwa, όπως επισημαίνει ο ψυχολόγος Dr Hassan Abu Shawish, είναι χαρακτηριστική του ψυχικού τραύματος που βιώνουν πολλοί κάτοικοι της περιοχής. Η απώλεια της οικείας εικόνας του εαυτού της, σε συνδυασμό με το πένθος για την κόρη της, δημιουργεί μια κατάσταση διαρκούς υπαρξιακής μάχης. Παρά τις δυσκολίες, η 42χρονη γυναίκα κρατά ζωντανή την ελπίδα, προσπαθώντας καθημερινά να βρει τη δύναμη να ανακτήσει τον εαυτό της και να επιστρέψει, έστω και μερικώς, σε μια ζωή πέρα από τον πόλεμο.
