Σε ένα μικρό γήπεδο ποδοσφαίρου στο Deir el-Balah, στο κεντρικό τμήμα της Γάζας, οι φωνές και τα γέλια μιας ομάδας νεαρών γυναικών υψώνονται πάνω από την απόκοσμη σιωπή που έχει επιβάλει ο πόλεμος. Πρόκειται για την πρώτη γυναικεία ομάδα ποδοσφαίρου ακρωτηριασμένων, όπου αθλήτριες που έχασαν μέλη του σώματός τους από ισραηλινούς βομβαρδισμούς, παίζουν μπάλα σε τεχνητό χλοοτάπητα, διεκδικώντας ξανά τη ζωή τους.
Από τις 7 Οκτωβρίου 2023, η Γάζα έχει καταγράψει έναν από τους υψηλότερους αριθμούς ακρωτηριασμών στη σύγχρονη ιστορία. Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (WHO) και οι παλαιστινιακές υγειονομικές αρχές εκτιμούν ότι περισσότεροι από 5.000 άνθρωποι έχουν υποβληθεί σε ακρωτηριασμούς λόγω των πολεμικών συγκρούσεων. Για κοπέλες όπως η 23χρονη Farah Abu Qinas, η οποία ακρωτηριάστηκε μετά από βομβαρδισμό στις 28 Ιουνίου 2024, η καθημερινότητα είχε γίνει ένας αγώνας απομόνωσης. Όλα άλλαξαν όταν συνάντησε τον Fouad Abu Ghalyon, πρόεδρο της Παλαιστινιακής Ένωσης Ποδοσφαίρου Ακρωτηριασμένων.
Η ομάδα αποτελείται σήμερα από 11 παίκτριες – 9 με ακρωτηριασμούς στα κάτω άκρα και 2 τερματοφύλακες με ακρωτηριασμούς στα άνω άκρα. Η Rozan Khaira, η οποία τραυματίστηκε σοβαρά στις 19 Νοεμβρίου 2023, περιγράφει με συγκλονιστικό τρόπο την ανθεκτικότητά τους: «Η κατοχή ακρωτηρίασε τα σώματά μας, αλλά δεν μπόρεσε να ακρωτηριάσει τα όνειρά μας ή τη θέλησή μας για ζωή». Παράλληλα, η Aisha al-Abadla, η οποία γεννήθηκε με αναπηρία στο χέρι –πιθανώς λόγω έκθεσης σε λευκό φώσφορο κατά τον πόλεμο του 2008–, ονειρεύεται τώρα να γίνει η βασική τερματοφύλακας της εθνικής ομάδας.
Ο αθλητικός ψυχολόγος Dr Khader Abu Shmala τονίζει ότι τα οφέλη αυτής της προσπάθειας ξεπερνούν τη φυσική αποκατάσταση. Το ποδόσφαιρο λειτουργεί ως καταλύτης για την ψυχολογική ανάκαμψη, βοηθώντας τις γυναίκες να σπάσουν τον κύκλο της απομόνωσης. Παρά τις τεράστιες ελλείψεις σε πόρους και την καταστροφή των αθλητικών υποδομών, όπου 1.009 μέλη της παλαιστινιακής αθλητικής κοινότητας έχουν χάσει τη ζωή τους, αυτές οι γυναίκες συνεχίζουν να προπονούνται. Δεν στέκονται πλέον στο γήπεδο απλώς ως επιζήσασες ενός πολέμου, αλλά ως αθλήτριες με στόχους, επιλέγοντας να ζήσουν ξανά.
