Στη Λωρίδα της Γάζας, ο 20χρονος Hamza al-Ghazali, κάτοικος της γειτονιάς Zeitoun στα νότια της πόλης της Γάζας, ξεκινά κάθε μέρα έναν απεγνωσμένο αγώνα για την ανεύρεση ινσουλίνης. Από την έναρξη του πολέμου τον Οκτώβριο του 2023, η διαχείριση του διαβήτη τύπου 1 έχει μετατραπεί σε μια καθημερινή πάλη επιβίωσης, καθώς οι ισραηλινοί περιορισμοί στην είσοδο ιατρικών προμηθειών έχουν προκαλέσει ασφυκτικές ελλείψεις.
Ο Hamza, ο οποίος πριν από τον πόλεμο προμηθευόταν ινσουλίνη με 25 έως 35 σέκελ ανά πένα, βλέπει τώρα το κόστος να εκτοξεύεται στα 75 έως 100 σέκελ. Με την ανάγκη για έξι έως επτά πένες μηνιαίως, ο ίδιος αναγκάζεται να κάνει περιορισμένη χρήση, διακινδυνεύοντας τη ζωή του. Η κατάσταση επιδεινώνεται από την έλλειψη ταινιών μέτρησης γλυκόζης, καθιστώντας αδύνατο τον σωστό έλεγχο των επιπέδων σακχάρου. «Αν το σπίτι βομβαρδιζόταν, ίσως επιβίωνα κάτω από τα συντρίμμια, αλλά θα πέθαινα από υπογλυκαιμία», εξομολογείται.
Σύμφωνα με τα στοιχεία του Παλαιστινιακού Υπουργείου Υγείας στη Γάζα, 70.000 έως 80.000 ασθενείς διατρέχουν άμεσο κίνδυνο. Ο ειδικός ενδοκρινολόγος, Δρ Adli al-Ghouti, προειδοποιεί για την κρισιμότητα της κατάστασης, ειδικά για τα 2.500 παιδιά που πάσχουν από διαβήτη τύπου 1. Η κακή αποθήκευση της ινσουλίνης, οι διακοπές ρεύματος και η αμφίβολη ποιότητα των φαρμάκων που κυκλοφορούν στην αγορά δημιουργούν μια ιατρική καταστροφή, με τους ασθενείς να είναι εκτεθειμένοι σε σοβαρές επιπλοκές, όπως η διαβητική κετοξέωση, που μπορεί να αποβεί μοιραία.
