Η Hanin Muhammad, 40 ετών, ζει έναν εφιάλτη που διαρκεί πάνω από δύο χρόνια. Μαζί με την αδελφή της, που χρειάστηκε μεταμόσχευση νεφρού, έφυγαν από τη Γάζα για τη Βαγδάτη με την ελπίδα της σωτηρίας. Σήμερα, βρίσκεται έγκλειστη στον πέμπτο όροφο του νοσοκομείου Private Nursing Home Hospital, εντός του συγκροτήματος Medical City, χιλιάδες μίλια μακριά από τα έξι παιδιά της.
«Έχω μπει στον τρίτο χρόνο χωρίς να τα δω», δηλώνει στο Al Jazeera. Όπως και οι υπόλοιποι 45 Παλαιστίνιοι της ομάδας –21 ασθενείς και 25 συνοδοί–, η Hanin βρίσκεται σε ένα διοικητικό κενό χωρίς διέξοδο. Οι άνθρωποι αυτοί μεταφέρθηκαν στο Ιράκ τον Μάρτιο του 2024 με στρατιωτικό αεροσκάφος, σε μια επιχείρηση συντονισμένη από τις κυβερνήσεις του Ιράκ και της Αιγύπτου. Ωστόσο, η «σωτηρία» μετατράπηκε γρήγορα σε εγκλεισμό.

Οι καταγγελίες των εγκλωβισμένων κάνουν λόγο για κατάσχεση των ταξιδιωτικών τους εγγράφων από τις ιρακινές αρχές αμέσως μετά την άφιξή τους. Παρά την έκδοση νέων διαβατηρίων από την Παλαιστινιακή Πρεσβεία στη Βαγδάτη, αυτά παραμένουν αχρησιμοποίητα, καθώς στερούνται των απαραίτητων επίσημων σφραγίδων από το ιρακινό κράτος.
Η κατάσταση επιδεινώνεται από τις άθλιες συνθήκες διαβίωσης και την πλήρη αποκοπή από οικονομικούς πόρους. Η 65χρονη Samah Abdul Moati, καρκινοπαθής που έχασε δύο γιους στον πόλεμο, περιγράφει το φαγητό του νοσοκομείου ως ακατάλληλο, επιβιώνοντας αποκλειστικά από τη φιλανθρωπία των κατοίκων της Βαγδάτης. «Δεν με ενδιαφέρει πλέον η θεραπεία, θέλω μόνο να επιστρέψω στα παιδιά μου», εξομολογείται.

Οι αρμόδιοι φορείς τηρούν στάση αναμονής. Η Ruba Falah Hassan, υπεύθυνη δημοσίων σχέσεων του Υπουργείου Υγείας του Ιράκ, χαρακτήρισε το θέμα «πολιτικό» και όχι υγειονομικό, αρνούμενη να δώσει περαιτέρω διευκρινίσεις. Εν τω μεταξύ, πίσω στη Γάζα, η ανθρωπιστική κρίση παραμένει χαοτική, με χιλιάδες τραυματίες και ασθενείς να περιμένουν μάταια μια ευκαιρία για ιατρική περίθαλψη στο εξωτερικό, καθώς οι περιορισμοί του Ισραήλ στο πέρασμα της Ράφα παραμένουν αυστηροί.