Η εργασία ανθρωπιστικής βοήθειας στη Γάζα αντιμετωπίζει πρωτοφανείς απειλές, καθώς το Ισραήλ ετοιμάζεται να απαγορεύσει τη λειτουργία διεθνών οργανώσεων. Η American Friends Service Committee (AFSC), μια οργάνωση με παρουσία στην περιοχή για πάνω από 77 χρόνια, μαζί με δεκάδες άλλες, απειλούνται με αποκλεισμό, θέτοντας σε κίνδυνο τη ζωτική ανθρωπιστική εργασία. Η κίνηση αυτή, αν υλοποιηθεί, θα έχει καταστροφικές συνέπειες για τον πληθυσμό της Γάζας, σε μια περίοδο που η ανθρωπιστική κρίση βρίσκεται στο αποκορύφωμά της.
Παρά την έναρξη εκεχειρίας στις 10 Οκτωβρίου, οι ισραηλινές δυνάμεις συνεχίζουν τις επιθέσεις, με αποτέλεσμα τον θάνατο περισσότερων από 420 Παλαιστινίων και τον τραυματισμό άνω των 1.150. Πέραν των βομβαρδισμών, οι πλημμύρες έχουν καταστρέψει χιλιάδες σκηνές, ενώ κατεστραμμένες κατοικίες καταρρέουν. Η έλλειψη φαρμάκων και επαρκούς ιατρικής περίθαλψης προκαλεί θανάτους, με περίπου 600 ασθενείς νεφρικής ανεπάρκειας να έχουν χάσει τη ζωή τους.
Η ισραηλινή πολιτική, η οποία περιλαμβάνει αυστηρές διαδικασίες εγγραφής και περιορισμούς στην ξένη βοήθεια, ενισχύει τη μακροχρόνια στόχευση για εκκένωση της Γάζας και προσάρτηση της γης. Η σίγαση των ανεξάρτητων ανθρωπιστικών φωνών και η αποδόμηση της ανθρωπιστικής υποδομής αποσκοπούν στη δημιουργία αφόρητων συνθηκών διαβίωσης.
Ο συγγραφέας, που εργάζεται για την AFSC, βίωσε προσωπικά τις τραγικές συνέπειες της σύγκρουσης, όταν αεροπορική επιδρομή σκότωσε εννέα συγγενείς του, μεταξύ των οποίων αδέλφια, συζύγους και παιδιά. Αυτό το προσωπικό τραύμα υπογραμμίζει το αυξημένο βάρος ευθύνης να θυμάται, να φροντίζει τους εναπομείναντες και να μαρτυρεί τα γεγονότα.
Η ιστορία της AFSC στη Γάζα χρονολογείται από το 1948, όταν η οργάνωση παρείχε ανακούφιση σε Παλαιστίνιους πρόσφυγες. Οι δράσεις της τα επόμενα χρόνια περιλάμβαναν αγροτική ανάπτυξη, παιδικούς σταθμούς, εκπαίδευση ματρών, ανθρωπιστική βοήθεια και θεραπεία τραύματος. Από την έναρξη του πολέμου το 2023, η AFSC έχει διανείμει πάνω από ένα εκατομμύριο γεύματα, πακέτα τροφίμων, φρέσκα λαχανικά και είδη υγιεινής.
Η αφήγηση του Ahmad, ενός Παλαιστίνιου πρόσφυγα που επωφελήθηκε από την AFSC το 1948 και πέθανε στη Γάζα το 2024, αναδεικνύει την αδιάκοπη δίωξη, εκτοπισμό και εγκατάλειψη. Η αγάπη του για το χωριό του, την Αλ-Σαουάφιρ, τον οδήγησε να ζει ως ενοικιαστής στη Γάζα, αποφεύγοντας την ιδιοκτησία για να μην ξεχάσει την πατρίδα του. Παρόμοια αφοσίωση επέδειξε ο ποιητής Refaat Alareer, ο οποίος σκοτώθηκε σε ισραηλινή επίθεση, αφήνοντας πίσω του το ποίημα “If I Must Die”, σύμβολο ελπίδας και αντίστασης.
Η Γάζα, που κάποτε ήταν μια ευρύτερη περιοχή με 34 χωριά, έχει συρρικνωθεί δραματικά, με το Ισραήλ να κατέχει πλέον πάνω από το ήμισυ της περιοχής και να επεκτείνει συνεχώς τη “κίτρινη γραμμή” του. Οι Παλαιστίνιοι που τη διασχίζουν εκτελούνται, και ακόμη και παιδιά δεν γλιτώνουν. Η Γάζα δεν πολιορκείται απλώς, αλλά φυσικά διαγράφεται.
Ωστόσο, η Γάζα, ως έννοια, υπερβαίνει τα γεωγραφικά όρια. Παρά την απαγόρευση των διεθνών οργανώσεων, τις συλλήψεις ιατρικού προσωπικού και τους βομβαρδισμούς, ο αγώνας για δικαιοσύνη και η εγγενής ανθρώπινη επιθυμία για επιβίωση δεν μπορούν να απαγορευτούν. Η Γάζα σημαίνει ελευθερία, θυσία και αγάπη, και θα αναστηθεί από τα ερείπια, όπως έχει κάνει ανέκαθεν.
