Για τον 56χρονο Adel Mohsen, το Παγκόσμιο Κύπελλο δεν είναι απλώς μια αθλητική διοργάνωση, αλλά ένα σταθερό σημείο αναφοράς σε μια ζωή γεμάτη ανατροπές. Από το 1982, ο κάτοικος του Mukalla στην Υεμένη παρακολουθεί πιστά κάθε τουρνουά, αψηφώντας πολέμους, την οικονομική κατάρρευση και τις ασταθείς πολιτικές συνθήκες. Ωστόσο, η φετινή διοργάνωση, το Παγκόσμιο Κύπελλο 2026, αποτελεί ίσως την πιο δύσκολη δοκιμασία για εκείνον.

Με την έλλειψη καυσίμων να περιορίζει τις μετακινήσεις του και τη μπαταρία του οικιακού συστήματος ρεύματος να έχει καταστραφεί, ο Adel αδυνατεί να παρακολουθήσει τους αγώνες από την άνεση του σπιτιού του. «Ίσως χάσω πολλούς αγώνες λόγω των διακοπών ρεύματος», εκμυστηρεύεται ο ίδιος, καθώς κάθεται σε ένα στάδιο στο Mukalla, προσπαθώντας να καταγράψει σημειώσεις για την ανάλυση που ετοιμάζει. Παρά το κόστος μιας συνδρομής, η αδυναμία αγοράς νέου εξοπλισμού τον αναγκάζει να καταφεύγει σε δημόσιους χώρους προβολής, όπου ο συνωστισμός και η ζέστη δυσχεραίνουν την κατάσταση.

Η αγάπη του για το ποδόσφαιρο ξεκίνησε σε ηλικία 12 ετών, όταν η τηλεόραση έκανε την εμφάνισή της στη νότια Υεμένη. Θυμάται με νοσταλγία το Μουντιάλ του 1982 στην Ισπανία, όταν οι αγώνες έφταναν στο Mukalla με καθυστέρηση μιας ημέρας μέσω κασετών. Από τότε, κάθε διοργάνωση συνδέεται στο μυαλό του με μια διαφορετική ιστορική περίοδο: το τουρνουά του 1986 στο Μεξικό, την εποχή του Diego Maradona, και τη δική του συμμετοχή ως ερασιτέχνης ποδοσφαιριστής το 1990.

Παρά τις επικρίσεις όσων θεωρούν τον αθλητισμό «πολυτέλεια» σε μια χώρα που μαστίζεται από κρίσεις, ο Adel παραμένει ανένδοτος. «Το ποδόσφαιρο μας προσφέρει μια σύντομη απόδραση από τις δυσκολίες», δηλώνει. Για εκείνον, το Παγκόσμιο Κύπελλο παραμένει ο μόνος τρόπος να διατηρήσει μια αίσθηση κανονικότητας, ενώ ήδη προβλέπει πως η Γαλλία θα είναι η φετινή νικήτρια.