Η εμβληματική ασπρόμαυρη φωτογραφία του φωτορεπόρτερ Sam Nzima, που απεικονίζει τον Mbuyisa Makhuba να μεταφέρει το άψυχο σώμα του 12χρονου Hector Pieterson, ενώ η αδελφή του, Antoinette Sithole, τρέχει απελπισμένη δίπλα τους, αποτελεί το πιο δυνατό ντοκουμέντο για τη βαρβαρότητα του απαρτχάιντ. Η «Εξέγερση του Σοβέτο» (Soweto Uprising), που ξεκίνησε στις 16 Ιουνίου 1976, άλλαξε για πάντα την ιστορία της Νότιας Αφρικής, όταν περισσότεροι από 10.000 μαθητές βγήκαν στους δρόμους για να διαμαρτυρηθούν κατά της επιβολής της γλώσσας Afrikaans ως γλώσσας διδασκαλίας στα σχολεία.

Το καθεστώς της λευκής μειοψηφίας, εφαρμόζοντας το σύστημα του απαρτχάιντ, είχε μετατρέψει την εκπαίδευση σε εργαλείο καταπίεσης. Ο Dr. Hendrik F. Verwoerd, αρχιτέκτονας του Bantu Education Act του 1953, είχε δηλώσει κυνικά ότι οι μαύροι πρέπει να μαθαίνουν από νωρίς πως η ισότητα με τους λευκούς δεν είναι για εκείνους. Αυτή η πολιτική οδήγησε σε υποβαθμισμένα σχολεία και τεράστια έλλειψη πόρων. Όταν το 1974 επιβλήθηκε το διάταγμα για τη χρήση της γλώσσας των καταπιεστών, η οργή της νεολαίας ξεχείλισε.

Την 16η Ιουνίου, οι μαθητές ξεκίνησαν μια ειρηνική πορεία, αλλά βρήκαν απέναντί τους τη στρατιωτικοποιημένη αστυνομία, η οποία άνοιξε πυρ με πραγματικά πυρά. Ο Hector Pieterson ήταν από τους πρώτους που έπεσαν νεκροί έξω από το Orlando West High School στην οδό Vilakazi Street. Οι επίσημες εκθέσεις έκαναν λόγο για 176 νεκρούς, ενώ διεθνείς οργανισμοί όπως τα Ηνωμένα Έθνη εκτίμησαν ότι ο αριθμός ξεπερνούσε τους 1.000.

Η εξέγερση εξαπλώθηκε σαν πυρκαγιά σε ολόκληρη τη χώρα. Τα επόμενα δύο χρόνια, το καθεστώς άσκησε διώξεις σε περισσότερα από 42.000 άτομα, εκ των οποίων τα 9.000 ήταν παιδιά κάτω των 18 ετών. Για την Antoinette Sithole, η κληρονομιά του Σοβέτο είναι η απόδειξη ότι η πολιτικά συνειδητοποιημένη νεολαία μπορεί να αλλάξει την πορεία της ιστορίας. Η θυσία των παιδιών εκείνης της ημέρας απομόνωσε διεθνώς το καθεστώς της Pretoria και οδήγησε, τελικά, στην πτώση του απαρτχάιντ και στη γέννηση μιας δημοκρατικής Νότιας Αφρικής το 1994.