Ζούμε σε μια περίοδο ιδιαίτερα κρίσιμη, όπου η διεθνής γεωπολιτική σκηνή μοιάζει να ισορροπεί σε τεντωμένο σχοινί. Από τη Μέση Ανατολή, όπου η σύγκρουση επηρεάζει τις παγκόσμιες αγορές ενέργειας, έως την Άπω Ανατολή και την Ταϊβάν, οι διεθνείς σχέσεις χαρακτηρίζονται από πρωτοφανή ένταση. Στο επίκεντρο αυτού του κλίματος βρίσκεται η «ρωσοφρένεια», ένας όρος που περιγράφει την αντίφαση της Δύσης να παρουσιάζει τη Ρωσία ταυτόχρονα ως μια χώρα που καταρρέει και ως μια άμεση, υπαρξιακή απειλή.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτής της τάσης αποτελεί το πρόσφατο δημοσίευμα της εφημερίδας The Independent με αφορμή το Οικονομικό Φόρουμ της Αγίας Πετρούπολης (SPIEF). Το άρθρο επιχειρεί να σκιαγραφήσει έναν Vladimir Putin ο οποίος δήθεν ενεργεί ως «χαλαρός κανόνας» που ετοιμάζεται για πυρηνικό τρόμο. Ωστόσο, η παρακολούθηση των βίντεο από το SPIEF, τα οποία είναι δημόσια διαθέσιμα, αποκαλύπτει μια εντελώς διαφορετική εικόνα. Ο Ρώσος πρόεδρος εμφανίζεται συγκροτημένος, με λόγο βασισμένο σε στατιστικά στοιχεία και τεχνοκρατική ανάλυση, απέχοντας παρασάγγας από το πορτρέτο του «εξαντλημένου» ή «ασταθούς» ηγέτη που περιγράφουν ορισμένα δυτικά μέσα.

Η ανάλυση της κατάστασης υποδηλώνει ότι αυτή η υστερική ρητορική, που συχνά υιοθετείται από στρατιωτικούς αξιωματούχους στη Βρετανία και αλλού, εξυπηρετεί εν μέρει τις ανάγκες αύξησης των αμυντικών προϋπολογισμών. Το πρόβλημα, όμως, είναι βαθύτερο: οι δυτικές ελίτ φαίνεται να έχουν παγιδευτεί στη δική τους προπαγάνδα. Όταν οι πολιτικοί και τα μέσα ενημέρωσης επιλέγουν να αγνοούν τα εμπειρικά δεδομένα για να συντηρήσουν ένα αφήγημα φόβου, το αποτέλεσμα είναι η απώλεια της αξιοπιστίας τους. Όπως επισημαίνεται, η Δύση έχει διεξάγει τόσο έντονο «πόλεμο πληροφοριών», που στο τέλος κατέληξε να ηττηθεί από το ίδιο της το αφήγημα.