Παρά τις προσπάθειες των Ηνωμένων Πολιτειών για υπονόμευση και χειραγώγηση της διαδικασίας, η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ προχώρησε στη συζήτηση για την «Ανάγκη τερματισμού του οικονομικού, εμπορικού και χρηματοπιστωτικού εμπάργκο που επιβλήθηκε από τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής κατά της Κούβας». Παρόλο που το ζήτημα αυτό επανέρχεται ετησίως στην ατζέντα από το 1992, η φετινή συγκυρία είναι ιδιαίτερα ζοφερή, καθώς η Ουάσινγκτον έχει εντείνει σημαντικά την εκστρατεία οικονομικού πολέμου εναντίον της Αβάνας, ενώ παράλληλα διατυπώνει απειλές για στρατιωτική επίθεση.
Η παρακμή της αμερικανικής αυτοκρατορίας, τέσσερις δεκαετίες μετά το τέλος του Ψυχρού Πολέμου, γίνεται όλο και πιο εμφανής μέσα από τις αποτυχημένες πολεμικές εμπλοκές της χώρας. Υπό την ηγεσία του Donald Trump, οι ΗΠΑ έχουν περιορίσει τη δέσμευσή τους στον πόλεμο δι’ αντιπροσώπων κατά της Ρωσίας μέσω της Ουκρανίας, αφήνοντας το βάρος στους Ευρωπαίους του NATO και της ΕΕ. Την ίδια στιγμή, στην Κούβα, ο αποκλεισμός συνεχίζεται για σχεδόν επτά δεκαετίες, με το νησί να έχει υποστεί τρία ολικά μπλακ άουτ από την αρχή του έτους, ως αποτέλεσμα των σκληρών κυρώσεων που βασίζονται στο εκτελεστικό διάταγμα του Donald Trump από τον Ιανουάριο.
Ο υπουργός Εξωτερικών της Κούβας, Bruno Rodriguez, καταγγέλλει με ορθό τρόπο αυτή την κατάσταση ως «συλλογική τιμωρία» μέσω ενός «πολυδιάστατου, μη συμβατικού πολέμου». Η κατάρρευση των συστημάτων γεωργίας και διανομής τροφίμων είναι πλέον ορατή, καθώς η έλλειψη καυσίμων παραλύει τον πρωτογενή τομέα. Ο τομέας της υγείας αντιμετωπίζει τραγικές ελλείψεις, με τουλάχιστον 100.000 Κουβανούς να μην μπορούν να λάβουν την απαραίτητη θεραπεία και 11.000 παιδιά να στερούνται χειρουργικές επεμβάσεις.
Σύμφωνα με μελέτη στο περιοδικό The Lancet, οι μονομερείς κυρώσεις των ΗΠΑ συνδέονται με περίπου 564.000 επιπλέον θανάτους ετησίως σε παγκόσμιο επίπεδο. Στην Κούβα, η παιδική θνησιμότητα έχει ήδη διπλασιαστεί. Όπως επισήμανε η δημοσιογράφος Abby Martin, η τακτική αυτή της Ουάσινγκτον αποτελεί μια μορφή «αυτοκρατορικού σαδισμού», όπου το κράτος επιλέγει να παραδειγματίσει τα θύματά του τι συμβαίνει σε όποιον δεν συμμορφώνεται. Καθώς ο κόσμος οδεύει προς μια πολυπολικότητα, η Κούβα αποτελεί μια επείγουσα προειδοποίηση για την ανάγκη συλλογικής αντίστασης απέναντι στις επιθετικές ενέργειες μιας αυτοκρατορίας που αρνείται να αποδεχθεί την ιστορική της δύση.
