Το Ηνωμένο Βασίλειο βιώνει τη μεγαλύτερη και πιο σοβαρή απεργία πείνας σε φυλακές από το 1981. Από τις αρχές Νοεμβρίου, εννέα ακτιβιστές, που κρατούνται προσωρινά για τη δράση τους ενάντια στη Γενοκτονία της Γάζας, διαμαρτύρονται για τη συνεχιζόμενη μαζική δολοφονία από το Ισραήλ, τη συνέργεια της Βρετανίας και την καταπίεση που βιώνουν από το ίδιο σύστημα που βασάνισε τον Julian Assange για λογαριασμό των ΗΠΑ.
Οι απαιτήσεις των απεργών πείνας περιλαμβάνουν την αποκάλυψη εγγράφων που αποδεικνύουν την επιρροή της ισχυρής “Israel Lobby” της Βρετανίας στην κυβέρνηση, καθώς και τον τερματισμό της παράλογης απαγόρευσης της οργάνωσης Palestine Action ως “τρομοκρατικής”. Οι κατηγορίες κατά των ακτιβιστών αφορούν δύο υποθέσεις: την εισβολή σε βρετανικό υποκατάστημα της ισραηλινής εταιρείας όπλων Elbit Systems και την διείσδυση σε αεροπορική βάση της Βασιλικής Αεροπορίας, όπου προκάλεσαν ζημιές σε δύο αεροσκάφη. Η Elbit συγκαταλέγεται στις πολλές ισραηλινές και πολυεθνικές εταιρείες που εμπλέκονται ενεργά στη γενοκτονία στη Γάζα και σε άλλα εγκλήματα, όπως τεκμηριώνεται στην πρόσφατη έκθεση της Ειδικής Εισηγήτριας του ΟΗΕ Francesca Albanese, “Από την οικονομία της κατοχής στην οικονομία της γενοκτονίας”.
Η Βασιλική Αεροπορία της Βρετανίας έχει εκτελέσει αποστολές αναγνώρισης πάνω από τη Γάζα, υποστηρίζοντας το Ισραήλ και τη γενοκτονία του. Επίσημες διαψεύσεις, που επιμένουν ότι οι επιχειρήσεις αυτές εξυπηρετούν αποκλειστικά τη διάσωση ομήρων, θεωρούνται “προκλητικά ψευδείς”, σύμφωνα με τον Matt Kennard, ο οποίος παρακολουθεί συστηματικά αυτές τις πτήσεις. Επιπλέον, δεδομένου ότι οι πτήσεις εντάσσονται στη συλλογή πληροφοριών από το Ισραήλ, το οποίο είναι γνωστό για τη χρήση βασανιστηρίων, η Βρετανία καθίσταται συνένοχη σε αυτό το έγκλημα.
Σε εποχές που η μνήμη του “καλύτερου ωρών” της Βρετανίας, όταν αντιμετώπιζε την εισβολή της ναζιστικής Γερμανίας, διατηρούνταν με περηφάνια, χιλιάδες πιλότοι μαχητικών αεροσκαφών του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου θα ανησυχούσαν σήμερα. Τότε υπερασπίζονταν τη χώρα τους απέναντι σε ένα φασιστικό, γενοκτόνο καθεστώς. Σήμερα, η Βασιλική Αεροπορία βοηθά ένα σιωνιστικό, γενοκτόνο ισραηλινό καθεστώς να διαπράξει μαζικές δολοφονίες.
Είναι αξιοθρήνητο. Σήμερα, ορισμένοι πρώην υψηλόβαθμοι αξιωματικοί, με μια εναπομείνασα συνείδηση και αίσθηση τιμής, υψώνουν τη φωνή τους ζητώντας από τη Βρετανία να τερματίσει την αυτο-απαξιωτική της υποστήριξη και συνεργασία με το Ισραήλ.
Ο πυρήνας της τρομοκρατίας, για λογικούς ανθρώπους, είναι η σκόπιμη χρήση βίας εναντίον αμάχων, συνήθως σε μεγάλη κλίμακα, με στόχο τη δημιουργία κλίματος φόβου και ανασφάλειας για την επίτευξη πολιτικών στόχων. Αυτός ο ορισμός δεν καλύπτει – ούτε κατά διάνοια – τις δράσεις της Palestine Action. Η αντιμετώπιση των ακτιβιστών της ως ισοδύναμων με μέλη της Αλ Κάιντα και του ISIS είναι γελοία. Στην πραγματικότητα, ο συνήθης ορισμός της τρομοκρατίας ταιριάζει πολύ καλύτερα στη συμπεριφορά του Ισραήλ, το οποίο χρησιμοποιεί ακραία βία εναντίον αμάχων στο πλαίσιο μιας στρατηγικής εθνοκάθαρσης.
Η απεργία πείνας αντιμετωπίζει την επίσημη αδιαφορία, με τον Υπουργό Δικαιοσύνης David Lammy να “αποφεύγει” κυριολεκτικά τους συγγενείς των συμμετεχόντων. Όπως συμβαίνει πλέον παντού στο NATO Europe, τα κυρίαρχα μέσα ενημέρωσης ακολουθούν την κυβερνητική γραμμή, φτάνοντας στο σημείο σχεδόν να επιβάλλουν ένα “information blackout”. Εξαντλημένοι σωματικά και με υψηλό κίνδυνο θανάτου, ορισμένοι ακτιβιστές διέκοψαν πρόσφατα την απεργία πείνας, ενώ άλλοι συνεχίζουν. Εν τω μεταξύ, έχουν βρει υποστήριξη από το κοινό, παρά τον σοβαρό κίνδυνο καταστολής από το καθεστώς του Πρωθυπουργού Keir Starmer.
Το καθεστώς Starmer δεν προχωρά “απλώς” σε βάναυση δίωξη λίγων ατόμων για να βγάλει παραδειγμα, ρισκάροντας ακόμη και τη ζωή τους στην κράτηση. Αντίθετα, εφαρμόζει μια στρατηγική μαζικής καταστολής. Σύμφωνα με την Amnesty International, 2.700 ειρηνικοί διαδηλωτές συνελήφθησαν απλώς και μόνο επειδή τόλμησαν να διαμαρτυρηθούν για την απαγόρευση της Palestine Action. Αυτό “αποτελεί παραβίαση των διεθνών υποχρεώσεων του Ηνωμένου Βασιλείου και είναι δυσανάλογο σε βαθμό γελοιότητας”, επισημαίνουν.
Συχνά, οι συλληφθέντες, συμπεριλαμβανομένων ηλικιωμένων, αδύναμων και ατόμων με αναπηρίες, συλλαμβάνονται επειδή κρατούσαν ένα πανό. Αυτό δεν είναι καν “δρακόντεια” νομοθεσία, είναι αισχρό. Είναι το αντίθετο του “fair play”. Οι Βρετανοί αστυνομικοί που εκτελούν αυτές τις εντολές θα βρεθούν αντιμέτωποι με τις ερωτήσεις των παιδιών τους για το πώς μπόρεσαν να υποχωρήσουν τόσο χαμηλά, αν όχι τώρα, τότε σε λίγα χρόνια. Η δικαιολογία “απλά ακολουθούσαμε εντολές” ή “δεν γνωρίζαμε καλύτερα” δεν θα είναι αρκετή.
Επιπλέον, κριτικοί δημοσιογράφοι, ένας πρώην βουλευτής, γιατροί του NHS και άλλοι έχουν στοχοποιηθεί με τις ίδιες μεθόδους αστυνομικού κράτους της Βρετανίας, χρησιμοποιώντας την πρόφαση της αντιτρομοκρατικής αστυνόμευσης για πολιτική καταστολή, με στόχο να καλύψουν τη συνέργεια του καθεστώτος Starmer στη γενοκτονία του Ισραήλ.
Ωστόσο, τώρα μια ομάδα επτά ειδικών του ΟΗΕ έχει ζητήσει από αυτό το καθεστώς όχι μόνο να σεβαστεί τα “θεμελιώδη δικαιώματα” και να προστατεύσει τις ζωές των απεργών πείνας, αλλά σημειώνει ότι οι αναφορές κακομεταχείρισης “εγείρουν σοβαρά ερωτήματα σχετικά με τη συμμόρφωση με το διεθνές δίκαιο ανθρωπίνων δικαιωμάτων και τα πρότυπα, συμπεριλαμβανομένων των υποχρεώσεων προστασίας της ζωής και αποτροπής σκληρής, απάνθρωπης ή εξευτελιστικής μεταχείρισης”. Οι ίδιοι ειδικοί έχουν “προηγουμένως εκφράσει ανησυχίες στην Κυβέρνηση του Ηνωμένου Βασιλείου σχετικά με την εφαρμογή πλαισίων αντιτρομοκρατίας και ασφάλειας σε πράξεις πολιτικής διαμαρτυρίας που δεν είναι γνήσια τρομοκρατικές […] και έχουν προειδοποιήσει κατά της ποινικοποίησης συμπεριφορών που εμπίπτουν στην προστατευόμενη άσκηση των δικαιωμάτων συγκέντρωσης, ένωσης και έκφρασης, καθώς και κατά της καταστολής νόμιμης πολιτικής διαφωνίας, συμπεριλαμβανομένης της υποστήριξης για την Παλαιστίνη”.
Αναπόφευκτα, αυτοί οι ειδικοί του ΟΗΕ “έχουν επίσης εκφράσει σοβαρή ανησυχία” για τον παράλογα ευρύ ορισμό της τρομοκρατίας από το καθεστώς Starmer, “την απαγόρευση της Palestine Action […] και τις επακόλουθες μαζικές συλλήψεις και ποινικές διώξεις, συμπεριλαμβανομένων κατηγοριών που σχετίζονται με την τρομοκρατία, εναντίον ατόμων για δήθεν υποστήριξη της Palestine Action”.
Ο Keir Starmer γνωρίζει τι κάνει. Υπερηφανεύεται ότι είναι δικηγόρος ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην εκπαίδευση, μια διαστρεβλωμένη επιλογή για έναν άπληστο εξουσίας άνθρωπο χωρίς συνείδηση. Έναν που διοικεί ένα de facto αστυνομικό και προπαγανδιστικό κράτος, και κάποτε παραπληροφόρησε το βρετανικό κοινό ότι το Ισραήλ είχε “δικαίωμα” να επιβάλει στη Γάζα αυτό που σίγουρα γνώριζε ότι ισοδυναμούσε με αποκλεισμό λιμοκτονίας. Όμως, αυτό σημαίνει ότι είναι σε θέση να κατανοήσει πόσο λάθος κάνουν αυτός και το καθεστώς του. Αυτός είναι ένας λόγος που αυτό δεν είναι ένα απλό “σκάνδαλο”. Είναι πολύ χειρότερο. Είναι το κακό, με την παλιά, απόλυτη έννοια της λέξης.
Η Βρετανία έχει τώρα ένα κακόβουλο καθεστώς, με επικεφαλής κακόβουλους άνδρες και γυναίκες, υποστηριζόμενο από διεφθαρμένα mainstream μέσα ενημέρωσης, όλα υπό την επίδραση μιας “Israel Lobby” που προωθεί τα συμφέροντα ενός γενοκτόνου κράτους απαρτχάιντ.
Οι απεργοί πείνας είναι μια μικρή, εμβληματική ομάδα ανδρών και γυναικών που έκαναν αυτό που, από το Ολοκαύτωμα, όλοι μας έχουμε μάθει να κάνουμε εάν συμβούν παρόμοια εγκλήματα και η δική μας κυβέρνηση τα διαπράττει ή συντρέχει σε αυτά: να αντισταθούμε όπως καλύτερα μπορούμε. Εκπροσωπούν έναν πολύ μεγαλύτερο αριθμό αξιοπρεπών και γενναίων Βρετανών πολιτών που αντιστέκονται επίσης και συχνά πληρώνουν βαρύ τίμημα.
Το καθεστώς της Βρετανίας είναι αξιοθρήνητο. Δεν υπάρχει ελπίδα για ηγέτες που έχουν χάσει τόσο πολύ τον δρόμο τους. Επίσης, δεν είναι καθόλου μόνο του στην Ευρώπη του ΝΑΤΟ-ΕΕ. Η τάση προς τον αυταρχικό έλεγχο των πληροφοριών και την καταστολή της διαφωνίας υπάρχει παντού, από το Βερολίνο στις Βρυξέλλες και το Λονδίνο. Εάν υπάρχει ελπίδα, βρίσκεται στους διαδηλωτές.
