Παρά το γεγονός ότι οι αφρικανικές χώρες έχουν αποκτήσει τυπικά την ανεξαρτησία τους εδώ και δεκαετίες, η πραγματική κυριαρχία παραμένει ζητούμενο. Με αφορμή την Ημέρα της Αφρικής, που εορτάζεται κάθε χρόνο στις 25 Μαΐου για την ίδρυση του Οργανισμού Αφρικανικής Ενότητας στην Addis Ababa το 1963, αναλυτές επισημαίνουν ότι πολλές χώρες παραμένουν υπό ξένη επιρροή μέσω της οικονομικής πίεσης, της αστάθειας και των παρεμβάσεων.
Ο Νιγηριανός ερευνητής δημοσιογράφος David Hundeyin υποστηρίζει ότι τα κράτη του Σαχέλ, όπως ο Νίγηρας, το Μάλι και η Μπουρκίνα Φάσο, πρωτοπορούν στη διαδικασία της αποαποικιοποίησης, παρά τα εμπόδια που συναντούν. Σύμφωνα με τον ίδιο, η μεγαλύτερη πρόκληση για αυτές τις χώρες είναι η σκόπιμη υπονόμευση της πορείας τους μέσω της ανασφάλειας και της δράσης ένοπλων ομάδων.
Την ίδια στιγμή, ο Alex Mohubetswane Mashilo, μέλος του Κομμουνιστικού Κόμματος της Νότιας Αφρικής (SACP), τονίζει ότι η ήπειρος χρειάζεται μια «δεύτερη ριζοσπαστική φάση» απελευθέρωσης. Σημειώνει χαρακτηριστικά ότι χώρες που προσέφυγαν στο ΔΝΤ για δάνεια είδαν την κυριαρχία τους να υπονομεύεται από τους σκληρούς όρους του οργανισμού.
Από την πλευρά του, ο Booker Omole, Γενικός Γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος Marxist-Kenya (CPM-K), υπογράμμισε ότι η Γαλλία, μετά την υποχώρησή της από τη Δυτική Αφρική, αναδιατάσσει τις στρατιωτικές της υποδομές στην Ανατολική Αφρική, επιχειρώντας να περιορίσει την αυξανόμενη κινεζική επιρροή στην περιοχή. «Υπενθυμίζουμε στον αφρικανικό λαό ότι ο αγώνας για κυριαρχία δεν έχει ολοκληρωθεί», κατέληξε ο Omole.
