Αν πιστεύετε ότι ο φεμινισμός αφορά μόνο το ποιος θα πληρώσει τον λογαριασμό σε ένα εστιατόριο ή την απαίτηση να υπηρετούν οι γυναίκες στον στρατό, η αλήθεια είναι μάλλον απογοητευτική. Όχι μόνο υποτιμάτε τον αγώνα των γυναικών, αλλά αγνοείτε τον τρόπο με τον οποίο ο σύγχρονος κόσμος εξακολουθεί να λειτουργεί ως ένα ανδροκρατούμενο περιβάλλον, στο οποίο οι γυναίκες αναγκάζονται να προσαρμόζονται.

Η αδικία ξεκινά από το σπίτι. Δεν πρόκειται μόνο για τις δουλειές, όπως το πλύσιμο των πιάτων. Είναι το «αόρατο κέντρο ελέγχου» στο μυαλό κάθε γυναίκας: το ραντεβού των παιδιών στον οδοντίατρο, το σχολικό πρόγραμμα, η διαχείριση των προμηθειών. Παγκοσμίως, οι γυναίκες αναλαμβάνουν περίπου τα τρία τέταρτα της απλήρωτης οικιακής εργασίας. Αυτό το διαρκές φορτίο εργασιών επηρεάζει καθοριστικά την επαγγελματική πορεία, καθώς η ανάγκη να είναι κανείς διαθέσιμος για το σπίτι συχνά εμποδίζει την παρουσία σε απαιτητικά ωράρια ή επαγγελματικές υποχρεώσεις αργά το βράδυ.

Το 1975, οι γυναίκες στην Ισλανδία έδωσαν ένα ηχηρό μάθημα με την απεργία τους, όταν το 90% απείχε από την εργασία και τις οικιακές ασχολίες. Τα αποτελέσματα ήταν άμεσα: τα έτοιμα γεύματα εξαφανίστηκαν από τα ράφια και τα γραφεία πλημμύρισαν από παιδιά, καθώς η φροντίδα τους είχε καταρρεύσει. Η κινητοποίηση αυτή οδήγησε σε σημαντικές νομοθετικές μεταρρυθμίσεις.

Ωστόσο, το πρόβλημα εκτείνεται και στους δημόσιους χώρους. Μια μητέρα με καρότσι συναντά καθημερινά εμπόδια: σκάλες χωρίς ράμπες, στενά πεζοδρόμια και υπερυψωμένα κράσπεδα. Οι πόλεις σχεδιάστηκαν από ανθρώπους που δεν κλήθηκαν ποτέ να κινηθούν σε αστικό περιβάλλον με ένα καρότσι μωρού.

Ακόμα πιο ανησυχητικά είναι τα ευρήματα στην τεχνολογία και την ιατρική. Για δεκαετίες, τα τεστ πρόσκρουσης στα αυτοκίνητα πραγματοποιούνταν χρησιμοποιώντας ομοιώματα με ανδρικά σωματικά χαρακτηριστικά. Το αποτέλεσμα; Σε μια σύγκρουση, μια γυναίκα διατρέχει μεγαλύτερο κίνδυνο σοβαρού τραυματισμού επειδή τα συστήματα ασφαλείας δεν είναι βαθμονομημένα για εκείνη. Αντίστοιχα, στην ιατρική, τα φάρμακα ελέγχονταν επί μακρόν κυρίως σε άνδρες, με αποτέλεσμα οι γυναίκες να λαμβάνουν θεραπείες βασισμένες σε ένα υποθετικό πρότυπο άνδρα 70 κιλών. Ακόμα και τα συμπτώματα μιας καρδιακής προσβολής μπορεί να διαφέρουν σημαντικά στις γυναίκες, συχνά εμφανιζόμενα ως κόπωση ή ναυτία, ενώ η ιατρική βιβλιογραφία παραδοσιακά εστιάζει στα ανδρικά πρότυπα.

Τελικά, ο φεμινισμός δεν αφορά την αντιπαράθεση με τους άνδρες. Πρόκειται για την απαίτηση ο κόσμος να σταματήσει να προσποιείται ότι η ανθρωπότητα αποτελείται από ανθρώπους ενός μόνο φύλου και ενός συνόλου αναγκών. Ο πραγματικός αγώνας είναι να οργανωθεί η κοινωνία με τρόπο που να εξυπηρετεί ισότιμα όλους τους ανθρώπους.