Οι ναυτικοί βρίσκονται για ακόμη μία φορά στην πρώτη γραμμή μιας παγκόσμιας κρίσης, αντιμετωπίζοντας εξαιρετικά δύσκολες συνθήκες κατά την πλεύση τους στον Κόλπο. Αυτό τονίζει ο Stephen Cotton, Γενικός Γραμματέας της Διεθνούς Ομοσπονδίας Εργαζομένων στις Μεταφορές (ITF), σε δήλωσή του που αφορά ειδικά την Ελλάδα.
Από την έναρξη της σύγκρουσης, η ITF έχει λάβει πάνω από 1.000 αιτήματα για υποστήριξη από ναυτικούς σε όλες τις πλατφόρμες της. Περίπου το 20% εξ αυτών έχει ζητήσει επαναπατρισμό. Οι περισσότερες από τις μισές αναφορές σχετίζονται με αμοιβές και άλλα εργασιακά δικαιώματα κατά τη διέλευσή τους στην περιοχή της σύγκρουσης. Επιπλέον, καταγράφονται ελλείψεις σε τρόφιμα, καθαρό νερό, καύσιμα και ιατρική περίθαλψη.
Ενώ οι υπάρχουσες συλλογικές και ατομικές συμβάσεις, συμπεριλαμβανομένης της συμφωνίας IBF, παρέχουν δικαιώματα σε ορισμένα πληρώματα να αρνηθούν την είσοδο σε καθορισμένες περιοχές πολεμικών επιχειρήσεων, η τρέχουσα κατάσταση έχει ξεπεράσει κατά πολύ αυτές τις παραμέτρους. Η θέση της ITF είναι σαφής: κανένα πλοίο δεν πρέπει να διέρχεται από τα Στενά του Ορμούζ εάν δεν είναι απολύτως εγγυημένη η ασφάλεια του πληρώματός του.
Η ITF συνεργάζεται στενά με πλοιοκτήτες και εταίρους του κλάδου για την υποστήριξη των ναυτικών. Ωστόσο, τονίζεται ότι η αντιμετώπιση της κρίσης δεν μπορεί να βασίζεται αποκλειστικά στον συντονισμό της βιομηχανίας. Απαιτείται επείγουσα πολιτική παρέμβαση, γι’ αυτό η ITF βρίσκεται σε άμεση επικοινωνία με τα κράτη του Κόλπου, προκειμένου να αντιμετωπιστούν οι κλιμακούμενες επιπτώσεις της σύγκρουσης στους ναυτικούς και την παγκόσμια ναυτιλία.
Μαζί με τους εταίρους, έχει δημιουργηθεί ένας μηχανισμός αναφοράς μέσω του ΙΜΟ, ώστε τα πληρώματα να μπορούν να επισημαίνουν επειγόντως ελλείψεις βασικών προμηθειών, διευκολύνοντας την άμεση ανταπόκριση των κυβερνήσεων. Παράλληλα, εργάζονται για την ταχεία και ασφαλή αποβίβαση ναυτικών που χρήζουν ιατρικής φροντίδας. Υπάρχει στενή επαφή με τις κυβερνήσεις χωρών που παρέχουν εργατικό δυναμικό, όπως οι Φιλιππίνες και η Ινδία, για την προστασία και υποστήριξη των υπηκόων τους.
Παρά τα κρίσιμα αυτά μέτρα, δεν επαρκούν από μόνα τους. Το σημαντικότερο είναι η αποκλιμάκωση της βίας και η παύση των εχθροπραξιών στην περιοχή. Οι ναυτικοί είναι πολίτες και δεν πρέπει ποτέ να στοχοποιούνται, να εκτίθενται σε επιθέσεις ή να χρησιμοποιούνται ως διαπραγματευτικό χαρτί σε γεωπολιτικές συγκρούσεις.