Μια νέα, απροσδόκητη διατροφική τάση κάνει την εμφάνισή της στα social media, με τους νεαρούς άνδρες να υιοθετούν τη συνήθεια της κατανάλωσης “boy kibble“. Πρόκειται για μια απλή παρασκευή, το ανθρώπινο αντίστοιχο της τροφής για σκύλους, με σκοπό την οικονομική και εύκολη πρόσληψη πρωτεΐνης. Η τάση αυτή, που κερδίζει ολοένα και περισσότερους υποστηρικτές, παρουσιάζεται ως μια λύση για όσους αναζητούν την απλότητα και την αποδοτικότητα στη διατροφή τους, κυρίως για λόγους αύξησης της μυϊκής μάζας.
Η φιλοσοφία πίσω από το “boy kibble” είναι η κατανάλωση ενός απλού μείγματος κιμά και ρυζιού. Οι χρήστες στα social media, ιδιαίτερα οι Gen Z άνδρες, αναφέρουν ότι καταναλώνουν αυτό το γεύμα έως και επτά φορές την εβδομάδα. Η πρακτική αυτή θεωρείται ως ένα οικονομικό μέσο για την επίτευξη των στόχων τους στη μυϊκή ανάπτυξη. Η απλότητα και η λιτότητα του “boy kibble” το διαφοροποιούν από την τάση του “girl dinner”, η οποία περιλάμβανε συνδυασμούς αλλαντικών, τυριών και άλλων εδεσμάτων.
Η έμφαση στην πρωτεΐνη δεν περιορίζεται μόνο στο “boy kibble”. Πολλές εταιρείες έχουν αρχίσει να λανσάρουν προϊόντα πλούσια σε πρωτεΐνη, όπως η Dunkin’ με τους iced protein lattes και η Doritos με τα protein chips. Παράλληλα, οι διατροφικές οδηγίες που κυκλοφόρησαν τον Ιανουάριο από το Health and Human Services Secretary Robert F. Kennedy Jr. στις ΗΠΑ, ενθάρρυναν την κατανάλωση πρωτεΐνης, γαλακτοκομικών και υγιεινών λιπαρών, δίνοντας περαιτέρω ώθηση στη ζήτηση.
Ωστόσο, η αυξανόμενη δημοτικότητα του “boy kibble” εγείρει ανησυχίες στους διατροφολόγους. Η Abbey Sharp, εγγεγραμμένη διαιτολόγος, επισημαίνει ότι η υπερβολική εστίαση στην πρωτεΐνη μπορεί να οδηγήσει σε έλλειψη άλλων απαραίτητων θρεπτικών συστατικών, όπως οι φυτικές ίνες, τις οποίες το 95% του βορειοαμερικανικού πληθυσμού δεν λαμβάνει επαρκώς. Επιπλέον, η Αμερική εμφανίζει ελλείψεις σε βιταμίνη D, ασβέστιο και κάλιο, σύμφωνα με τις επίσημες διατροφικές οδηγίες.
Ενώ πολλοί υποστηρικτές της τάσης την υιοθετούν με χιούμορ, προσθέτοντας περιστασιακά λαχανικά ή μπαχαρικά, η Sharp προειδοποιεί για τους κινδύνους. Η ηθικοποίηση του φαγητού και η θεώρηση του “πάθους” μέσω των γευμάτων ως “σήμα τιμής” μπορεί να οδηγήσει σε διαταραχές διατροφής, όπως η ορθορεξία.
