Η λεπτή γραμμή ανάμεσα σε μια ρομαντική κομεντί και ένα ανατριχιαστικό θρίλερ δοκιμάζεται έντονα στη νέα παραγωγή του Netflix, Voicemails for Isabelle. Αν και η μετατροπή των πρωταγωνιστών σε εμμονικούς stalkers δεν είναι κάτι καινούργιο, η ταινία προσπαθεί να ακολουθήσει τη σύγχρονη τάση που αναδεικνύει την τοξικότητα πίσω από τις «επικές» κινήσεις αγάπης.

Η ιστορία ακολουθεί την Jill, την οποία υποδύεται η Zoey Deutch, η οποία πενθώντας τον θάνατο της αδελφής της, αφήνει μηνύματα στον παλιό της τηλεφωνητή. Ο κάτοχος του αριθμού πλέον είναι ο Wes (Nick Robinson), ο οποίος αντί να αποκαλύψει την αλήθεια, χρησιμοποιεί τις πληροφορίες για να εισβάλει στη ζωή της και να κερδίσει την καρδιά της. Η σκηνοθέτις και σεναριογράφος Leah McKendrick επιχειρεί να αυτοσαρκαστεί, αναφέροντας μέσα στο έργο πως πρόκειται για ένα «άρρωστο reboot» της κλασικής ταινίας You’ve Got Mail.

Ωστόσο, η ταινία αποτυγχάνει να αποφασίσει αν θέλει να είναι μια σκοτεινή σπουδή πάνω στον έρωτα ή μια ανάλαφρη ιστορία. Αν και είναι γεμάτη με αναφορές στη σύγχρονη κουλτούρα, όπως τα τραγούδια της Taylor Swift και όρους της εποχής μας για τις σχέσεις, στερείται του απαραίτητου βάθους. Η Zoey Deutch, παρά τις υποκριτικές της ικανότητες, δεν καταφέρνει να δώσει πειστική υπόσταση στην ηρωίδα της, ενώ η χημεία με τον αδιάφορο Nick Robinson παραμένει ανύπαρκτη.

Το Voicemails for Isabelle διαρκεί σχεδόν δύο ώρες, προσπαθώντας να χωρέσει ταυτόχρονα μηνύματα γυναικείας χειραφέτησης και τα κλασικά κλισέ των ρομαντικών ταινιών που όλοι γνωρίζουμε. Το αποτέλεσμα είναι ένα προϊόν που, παρά το γυαλιστερό του περιτύλιγμα, παραμένει στάσιμο και προβλέψιμο. Η ταινία είναι ήδη διαθέσιμη στο Netflix.